بازی‌های ویدیویی برای بسیاری از کودکان سرگرمی روزمره محسوب می‌شوند، اما طولانی‌شدن زمان بازی، به‌ویژه در ساعات پایانی شب، می‌تواند خواب و سلامت چشم آن‌ها را تحت تأثیر قرار دهد. آکادمی پزشکی اطفال آمریکا می‌گوید استفاده طولانی از نمایشگر ممکن است با خستگی چشم، تاری دید و خشکی چشم همراه باشد؛ مشکلاتی که با استراحت‌های منظم و مدیریت زمان استفاده از صفحه‌نمایش تا حدی قابل پیشگیری هستند.
یکی از نگرانی‌های اصلی، تأثیر بازی در ساعات نزدیک به خواب است. بازی‌های هیجان‌انگیز و رقابتی می‌توانند سطح برانگیختگی کودک را افزایش دهند و به خواب رفتن را دشوارتر کنند. نور نمایشگر نیز ممکن است در تنظیم هورمون ملاتونین، که در چرخه خواب نقش دارد، اختلال ایجاد کند. به همین دلیل، متخصصان توصیه می‌کنند استفاده از نمایشگرها دست‌کم یک ساعت پیش از خواب متوقف شود.
از نظر بینایی، خیره‌شدن طولانی به نمایشگر معمولاً باعث می‌شود افراد کمتر پلک بزنند؛ اتفاقی که می‌تواند خشکی و تحریک چشم را به دنبال داشته باشد. ثابت ماندن فاصله دید نیز ممکن است خستگی چشم، سردرد یا تاری دید موقت ایجاد کند. همچنین پژوهش‌ها ارتباط میان استفاده زیاد از نمایشگر و افزایش خطر نزدیک‌بینی یا پیشرفت آن را بررسی کرده‌اند، هرچند میزان تأثیر عوامل مختلف همچنان موضوع پژوهش است.
برای کاهش این مشکلات، متخصصان توصیه می‌کنند کودکان هنگام بازی از قانون ۲۰-۲۰-۲۰ استفاده کنند: هر ۲۰ دقیقه، به مدت ۲۰ ثانیه به چیزی در فاصله حدود ۶ متری نگاه کنند. تنظیم روشنایی نمایشگر متناسب با محیط، قرار دادن صفحه کمی پایین‌تر از سطح چشم و استراحت منظم نیز می‌تواند به کاهش فشار چشم کمک کند.
خواب کافی و فعالیت بدنی نیز نباید قربانی بازی شوند. بر اساس توصیه آکادمی پزشکی اطفال آمریکا، کودکان ۶ تا ۱۳ سال معمولاً به ۹ تا ۱۱ ساعت خواب شبانه و نوجوانان ۱۴ تا ۱۷ سال به ۸ تا ۱۰ ساعت خواب نیاز دارند. تعیین ساعت مشخص برای پایان بازی و بیرون نگه‌داشتن تلفن همراه و کنسول‌های قابل‌حمل از اتاق خواب در شب، می‌تواند به حفظ برنامه خواب کمک کند.
در نهایت، این شواهد به این معنا نیست که هر نوع بازی ویدیویی برای کودکان مضر است. محتوای مناسب سن، مدت بازی متعادل و رعایت زمان خواب و استراحت اهمیت زیادی دارند. اگر کودک مرتب از تاری دید، سردرد یا خشکی چشم شکایت می‌کند یا اختلال خواب او ادامه‌دار است، بهتر است والدین موضوع را با پزشک یا متخصص چشم در میان بگذارند.
بیشتر بخوانید:
