یک مطالعه جدید روی نزدیک به ۹۶ هزار نفر نشان میدهد کیفیت و ساختار خواب ممکن است به اندازه مدت خواب اهمیت داشته باشد. پژوهشگران دریافتند میزان خواب REM و خواب عمیق با خطر ابتلا به طیف گستردهای از بیماریها ارتباط دارند.
محققان برای این مطالعه دادههای ۹۵ هزار و ۵۵۹ نفر از UK Biobank را بررسی کردند. شرکتکنندگان به مدت هفت شب از دستگاههای پوشیدنی مجهز به شتابسنج استفاده کردند و پژوهشگران با کمک الگوریتمهای یادگیری عمیق، مراحل مختلف خواب آنها را تخمین زدند.
نتایج نشان داد افرادی که خواب REM بیشتری داشتند، در مقایسه با سایر افراد، با خطر پایینتر ابتلا به ۸۳ بیماری مواجه بودند. این ارتباط در بیماریهایی مانند نارسایی قلبی، زوال عقل و پارکینسون نیز مشاهده شد.
خواب عمیق نیز با کاهش خطر ابتلا به چند بیماری از جمله دیابت نوع ۲ و اختلال افسردگی اساسی ارتباط داشت. در مقابل، بینظمی خواب و بیدار ماندن بیشتر پس از به خواب رفتن با افزایش خطر برخی بیماریها مرتبط بود.
مدت خواب نیز همچنان اهمیت دارد. در این پژوهش، پایینترین سطح خطر برای بسیاری از پیامدهای بررسیشده در محدوده ۶ تا ۸ ساعت خواب شبانه مشاهده شد و افرادی که کمتر از پنج ساعت میخوابیدند، با افزایش خطر ابتلا به ۳۷ بیماری مواجه بودند.
با این حال، پژوهشگران تأکید میکنند که این مطالعه مشاهدهای است؛ بنابراین نمیتوان از نتایج آن نتیجه گرفت که خواب REM بیشتر مستقیماً باعث کاهش بیماریها میشود. این یافتهها بیشتر نشاندهنده ارتباط میان الگوی خواب و سلامت هستند و برای مشخص شدن رابطه علت و معلولی به تحقیقات بیشتری نیاز است.
این یافتهها در شرایطی منتشر شدهاند که پژوهشهای دیگری نیز اهمیت خواب REM را نشان دادهاند. برای نمونه، مطالعهای که نتایج آن در Journal of Biomedical Science منتشر شده، ارتباط کیفیت خواب REM با فعالیت ناحیهای از ساقه مغز مرتبط با عملکردهای شناختی و حافظه را بررسی کرده است.
