نتایج یکی از بزرگ‌ترین پژوهش‌های انجام‌شده درباره لباس زیر مردان نشان می‌دهد که پوشیدن لباس زیر تنگ با کیفیت پایین‌تر اسپرم ارتباط دارد. محققان در بررسی اطلاعات نزدیک به ۲۷ هزار مرد دریافتند افرادی که بیشتر از لباس زیر تنگ استفاده می‌کنند، به‌طور میانگین با احتمال بیشتری حجم مایع منی کمتر، تحرک ضعیف‌تر اسپرم و درصد بالاتری از اسپرم‌های دارای شکل غیرطبیعی یا DNA آسیب‌دیده دارند. بااین‌حال، این یافته‌ها به معنای اثبات رابطه علت و معلولی نیستند.
این پژوهش که در مجله علمی Asian Journal of Andrology منتشر شده، اطلاعات ۲۶ هزار و ۸۳۶ مرد را بررسی کرده است. از میان شرکت‌کنندگان، ۲۱ هزار و ۲۲۱ نفر گفته بودند بیشتر اوقات شورت‌های آزاد و گشاد می‌پوشند؛ درحالی‌که ۵ هزار و ۶۱۵ نفر استفاده از لباس زیر تنگ، از جمله اسلیپ، تانگ یا باکسرهای جذب را گزارش کرده بودند. سن میانه شرکت‌کنندگان حدود ۳۰ سال بود و همه آن‌ها برای ارزیابی باروری به مراکز درمانی مراجعه کرده بودند.
پس از در نظر گرفتن برخی عوامل مؤثر بر سلامت، پژوهشگران همچنان ارتباط میان لباس زیر تنگ و چند شاخص نامطلوب اسپرم را مشاهده کردند. احتمال پایین‌تر بودن حجم مایع منی در گروه استفاده‌کننده از لباس زیر تنگ ۱۸ درصد بیشتر بود. همچنین احتمال پایین‌تر بودن تحرک کلی اسپرم حدود ۱۳ درصد و احتمال پایین‌تر بودن درصد اسپرم‌های با شکل طبیعی حدود ۴۸ درصد بیشتر گزارش شد. این اعداد نشان‌دهنده تفاوت در احتمال مشاهده شاخص‌های نامطلوب هستند، نه اینکه کیفیت اسپرم همه افرادی که شورت تنگ می‌پوشند به همین میزان کاهش پیدا کند.
یکی از یافته‌های مهم پژوهش به آسیب یا قطعه‌قطعه‌شدن DNA اسپرم مربوط می‌شود. احتمال بالا بودن شاخص شکست DNA در گروه لباس زیر تنگ حدود ۲.۰۸ برابر گروه لباس زیر آزاد بود. در بررسی توصیفی، این وضعیت در ۱۰.۷ درصد افراد گروه لباس زیر تنگ و ۵.۸ درصد افراد گروه لباس زیر آزاد مشاهده شد. بااین‌حال، بیشتر افراد هر دو گروه در محدوده مورد بررسی قرار نمی‌گرفتند؛ بنابراین نباید نتیجه گرفت که پوشیدن شورت تنگ به‌تنهایی باعث آسیب ژنتیکی اسپرم در همه مردان می‌شود.
پژوهشگران احتمال می‌دهند افزایش دمای اطراف بیضه‌ها یکی از توضیح‌های احتمالی این ارتباط باشد. بیضه‌ها برای تولید و بلوغ مناسب اسپرم به دمایی پایین‌تر از دمای مرکزی بدن نیاز دارند. لباس زیر تنگ ممکن است تهویه را کاهش دهد و گرمای بیشتری را در اطراف کیسه بیضه نگه دارد. بااین‌حال، این مطالعه دمای بدن شرکت‌کنندگان را به‌عنوان عامل مستقیم بررسی نکرده و نمی‌تواند ثابت کند که گرما علت تفاوت‌های مشاهده‌شده بوده است.
در بخش دیگری از مطالعه، ارتباط میان نوع لباس زیر و عملکرد جنسی نیز بررسی شد. اختلال نعوظ در ۶۲.۷ درصد گروه لباس زیر تنگ و ۵۷.۸ درصد گروه لباس زیر آزاد گزارش شد. انزال زودرس نیز به‌ترتیب در ۳۰.۸ و ۲۳.۲ درصد افراد این دو گروه مشاهده شد. این بخش از پژوهش اکتشافی بود و اطلاعات مربوط به عملکرد جنسی بر اساس پرسش‌نامه جمع‌آوری شد؛ بنابراین نتایج آن برای اثبات تأثیر مستقیم نوع لباس زیر بر عملکرد جنسی کافی نیست.
نکته مهم این است که شرکت‌کنندگان همگی برای بررسی باروری به مراکز درمانی مراجعه کرده بودند؛ بنابراین نتایج الزاماً درباره تمام مردان جامعه صدق نمی‌کند. همچنین، مردان گروه لباس زیر تنگ در برخی عوامل دیگر، از جمله سیگار و مصرف الکل، تفاوت‌هایی با گروه مقابل داشتند. در نتیجه، انتخاب لباس زیر آزاد ممکن است گزینه‌ای ساده برای کاهش گرمای اطراف بیضه‌ها باشد، اما شواهد فعلی نشان نمی‌دهد که این تغییر به‌تنهایی احتمال بارداری را افزایش می‌دهد یا مشکلات باروری را برطرف می‌کند.
در مجموع، پژوهش تازه شواهد بیشتری درباره ارتباط احتمالی لباس زیر تنگ با برخی شاخص‌های کیفیت اسپرم ارائه می‌دهد، اما هنوز برای تعیین تأثیر واقعی آن بر شانس فرزندآوری به مطالعات بیشتری نیاز است. مردانی که برای بارداری تلاش می‌کنند یا درباره کیفیت اسپرم خود نگرانی دارند، بهتر است به‌جای اتکا به نوع لباس زیر به‌عنوان تنها راهکار، ارزیابی پزشکی و بررسی سایر عوامل مؤثر بر باروری را در اولویت قرار دهند.
