دیتاسنتر شناور هسته‌ای راهکاری جدید برای توسعه زیرساخت‌های هوش مصنوعی

استارت‌آپ Atomarine با ساخت دیتاسنتر شناور و مجهز به انرژی هسته‌ای، راهکار تازه‌ای برای کاهش موانع توسعه زیرساخت‌های هوش مصنوعی ارائه کرده است.

این دیتاسنترهای شناور ابتدا با برق تولیدشده از کشتی‌های مجهز به گاز طبیعی مایع کار خواهند کرد و در آینده با رآکتورهای هسته‌ای کوچک مدولار جایگزین می‌شوند. این استارت‌آپ بیان کرده است که چنین رویکردی می‌تواند روند ساخت دیتاسنترها را سریع‌تر کند و بسیاری از موانع مربوط به احداث تأسیسات زمینی را از میان بردارد.

افزایش تقاضا برای هوش مصنوعی و خدمات ابری، نیاز به دیتاسنترهای جدید را به‌ شدت افزایش داده است. با وجود این، اجرای پروژه‌های زمینی با مشکلات متعددی روبه‌رو است. دریافت انشعاب برق در برخی مناطق ممکن است ماه‌ها یا حتی سال‌ها طول بکشد. همچنین بسیاری از ساکنان محلی و سیاست‌گذاران به دلیل نگرانی درباره آلودگی صوتی، آلودگی هوا و مصرف بالای آب با ساخت این مراکز مخالفت می‌کنند.

استارت‌آپ Atomarine برای حل این مشکل، دیتاسنترها را روی سکوهای شناور مشابه سکوهای نفتی طراحی کرده است. این سکوها می‌توانند در نقاط مختلف دریا، حتی در آب‌های بین‌المللی مستقر شوند. چنین رویکردی نیاز به طی کردن بخش زیادی از فرایندهای پیچیده صدور مجوز را کاهش می‌دهد و از بروز اختلاف با ساکنان مناطق اطراف نیز جلوگیری می‌کند.

برق این دیتاسنترها در مرحله نخست از طریق یک کشتی تولید برق که در کنار سکوی شناور پهلو می‌گیرد، تأمین خواهد شد. سوخت این کشتی‌ها نیز گاز طبیعی مایع است. استارت‌آپ Atomarine معتقد است پس از تجاری شدن رآکتورهای کوچک مدولار و دریافت مجوز استفاده از آنها روی شناورها، جایگزینی سامانه تولید برق با نسخه هسته‌ای به‌ سرعت انجام خواهد شد. طراحی مدولار این سکوها نیز امکان افزایش ظرفیت و ارتقای تجهیزات را ساده‌تر می‌کند.

ایده انتقال دیتاسنترها به دریا پیش از این نیز مطرح شده بود. شرکت‌هایی مانند Samsung Heavy Industries و شرکت کشتیرانی ژاپنی MOL طرح‌هایی را برای استقرار دیتاسنترها روی کشتی‌های مجهز به سامانه‌های مبتنی بر LNG ارائه کرده‌اند. برخی استارت‌آپ‌ها نیز نصب دیتاسنترها را در پایه توربین‌های بادی دریایی یا سامانه‌های تولید برق از انرژی امواج پیشنهاد داده‌اند. با وجود این، Atomarine نخستین شرکتی است که مسیر استفاده از انرژی هسته‌ای را برای این نوع زیرساخت در برنامه بلندمدت خود قرار داده است.

اجرای چنین پروژه‌ای با موانع فنی مهمی همراه است. سکوهای شناور باید توان تحمل شرایط سخت دریایی، امواج شدید و طوفان‌ها را داشته باشند. همین موضوع هزینه ساخت و نگهداری آنها را افزایش می‌دهد. همچنین این دیتاسنترها برای انتقال اطلاعات به شبکه جهانی اینترنت به کابل‌های فیبر نوری زیردریایی نیاز خواهند داشت.

سرورها در دیتاسنترها نیز تجهیزات بسیار حساسی هستند. بنابراین باید در برابر حرکت مداوم شناور، لرزش و محیط خورنده ناشی از آب شور مقاوم‌سازی شوند. از سوی دیگر، هنوز استفاده تجاری از رآکتورهای کوچک مدولار روی شناورها به مرحله عملیاتی نرسیده است. با وجود این، سابقه طولانی نیروی دریایی آمریکا در استفاده از رآکتورهای هسته‌ای روی ناوها و زیردریایی‌ها نشان می‌دهد که این فناوری از نظر فنی سابقه قابل توجهی دارد.

با افزایش مخالفت‌ها با احداث دیتاسنترهای زمینی در آمریکا، توسعه زیرساخت‌های شناور ممکن است به گزینه‌ای جذاب برای شرکت‌های فناوری تبدیل شود. اگر Atomarine بتواند چالش‌های فنی، اقتصادی و مقرراتی این پروژه را پشت سر بگذارد، دیتاسنتر های شناور هسته‌ای می‌توانند در سال‌های آینده مسیر تازه‌ای برای توسعه زیرساخت‌های پردازشی و هوش مصنوعی در جهان ایجاد کنند.