OpenAI از یک دستاورد تازه در حوزه امنیت سایبری خبر داده است که می‌تواند نحوه شناسایی و برطرف کردن آسیب‌پذیری‌های نرم‌افزاری را تغییر دهد. سامانه آزمایشی این شرکت با کمک یک مدل تخصصی هوش مصنوعی، موفق شد ۹۴۸ آسیب‌پذیری منحصربه‌فرد در هسته لینوکس را شناسایی کند که امکان ارتقای سطح دسترسی کاربران عادی به دسترسی ریشه (Root) را فراهم می‌کردند. کل فرایند آزمایش و بازتولید آسیب‌پذیری‌ها حدود ۳۰ ساعت زمان برد.
این پروژه در اواسط اکتبر ۲۰۲۶ اجرا شد و از یک مدل جدید امنیت سایبری OpenAI استفاده کرد که هنوز نام آن به‌صورت عمومی اعلام نشده است. سامانه ابتدا ۲۳۰۸ مورد مشکوک به آسیب‌پذیری را شناسایی کرد و سپس توانست ۱۷۲۴ مورد را در محیط‌های مجازی ایزوله بازتولید کند. در مرحله توسعه اکسپلویت نیز ۱۱۶۹ سناریوی عملی برای ارتقای سطح دسترسی تولید شد که پس از حذف موارد تکراری، به ۹۴۸ آسیب‌پذیری منحصربه‌فرد رسید.
اهمیت این حفره‌ها در نوع دسترسی‌ای است که در اختیار مهاجم قرار می‌دهند. آسیب‌پذیری‌های ارتقای سطح دسترسی محلی (LPE) به فردی که از قبل دسترسی محدودی به سیستم دارد اجازه می‌دهند سطح دسترسی خود را افزایش دهد و در شرایطی به کنترل کامل سیستم برسد. چنین ضعفی به‌تنهایی به معنای امکان هک از راه دور هر رایانه لینوکسی نیست؛ اما اگر مهاجم بتواند ابتدا یک حساب کاربری محدود یا دسترسی اولیه به سیستم به دست آورد، ممکن است از این آسیب‌پذیری‌ها برای دستیابی به سطح مدیریتی استفاده کند.
سامانه OpenAI فقط به پیدا کردن حفره‌ها محدود نبود و برای آسیب‌پذیری‌های شناسایی‌شده، وصله‌های پیشنهادی نیز تولید کرد. این فرایند شامل چند مرحله بود: بررسی بخش‌های حساس کد، شناسایی ضعف‌های احتمالی، آزمایش در محیط کنترل‌شده، ساخت نمونه اثبات آسیب‌پذیری، تولید راهکار اصلاحی و در نهایت بررسی خروجی‌ها توسط متخصصان انسانی. این شرکت همچنین اعلام کرده است که سامانه در ۲۹۱ مورد، نمونه‌هایی برای اثبات امکان نشت اطلاعات تولید کرده است.
هزینه اجرای کامل این پروژه حدود ۱ میلیون و ۲۱۳ هزار دلار اعتبار API اعلام شده است؛ یعنی به‌طور میانگین حدود ۱۲۷۹ دلار برای هر آسیب‌پذیری منحصربه‌فرد. OpenAI برای مقایسه، به آزمایش قبلی خود در ژوئیه ۲۰۲۶ اشاره کرده که در آن مدل GPT-5.6 Sol توانسته بود ۱۶۶ آسیب‌پذیری ارتقای سطح دسترسی منحصربه‌فرد را با هزینه‌ای حدود ۵۱۳ هزار دلار شناسایی و بررسی کند. نتیجه جدید بیش از پنج برابر آسیب‌پذیری بیشتر را نشان می‌دهد، هرچند هزینه کل آزمایش نیز افزایش یافته است.
عدد ۹۴۸ به این معنا نیست که ۹۴۸ حفره تازه و قابل سوءاستفاده از راه اینترنت در تمام نسخه‌های لینوکس وجود دارد. این اعداد حاصل آزمایش روی یک پیکربندی مشخص و در چارچوب سناریوی دسترسی محلی هستند. همچنین هنگام پایان بررسی، ۶۱ مورد از آسیب‌پذیری‌های ارتقای سطح دسترسی از قبل در شاخه اصلی لینوکس اصلاح شده بودند، ۴۳ مورد وصله در مرحله آماده‌سازی داشتند و ۲۹۹ مورد دیگر در حال گزارش یا بررسی عمومی بودند. بنابراین، وضعیت هر آسیب‌پذیری و نسخه نرم‌افزار اهمیت زیادی دارد.
این دستاورد در عین حال نگرانی تازه‌ای برای صنعت فناوری ایجاد می‌کند. اگر هوش مصنوعی بتواند با چنین سرعتی ضعف‌های نرم‌افزارهای پیچیده را پیدا و حتی روش سوءاستفاده از آن‌ها را طراحی کند، مهاجمان نیز ممکن است از ابزارهای مشابه برای کشف نقاط ضعف سیستم‌ها استفاده کنند. OpenAI معتقد است در سال‌های آینده، اسکن خودکار و تولید وصله با کمک هوش مصنوعی به بخش مهمی از فرایند دفاع سایبری تبدیل خواهد شد؛ به‌ویژه برای پروژه‌های متن‌باز بزرگی مانند هسته لینوکس که زیرساخت بسیاری از سرورها، رایانش ابری و دستگاه‌های اندرویدی به آن وابسته است.
