سیاره‌ای صورتی با ابرهای نمکی چه می‌دانیم؟

اجرام آسمانی که مستقیماً در اعماق فضا تصویربرداری می‌شوند، معمولاً جهان‌هایی به‌شدت داغ با دمایی بین ۱,۰۰۰ تا ۲,۰۰۰ درجه فارنهایت هستند؛ درخشندگی بالای این سیارات داغ به تلسکوپ‌های زمینی اجازه می‌دهد که نور آن‌ها را شکار کنند. اما جرم آسمانی GJ۵۰۴b که در سال ۲۰۱۳ در فاصله ۵۷ سال نوری از زمین (در حال چرخش به دور ستاره‌ای شبیه به خورشید ما) کشف شد و به دلیل رنگ گلگونش به «سیاره صورتی» شهرت یافت، یک استثنای بزرگ است.

حتی توصیف ماهیت این جرم برای دانشمندان چالش‌برانگیز است؛ با جرمی معادل ۲۵ برابر سیاره مشتری، GJ۵۰۴b دقیقاً روی مرز مبهم میان یک سیاره غول‌پیکر گازی و یک کوتوله قهوه‌ای (ستاره نافرجام) قرار دارد. به همین دلیل اخترشناسان ترجیح می‌دهند آن را یک «همدم با جرم سیاره‌ای» (Planetary-mass companion) بنامند. دانشمندان هنوز در حال بحث هستند که آیا این جرم مانند یک سیاره عادی از دیسک غبار کیهانی متولد شده یا مانند یک ستاره کوچک از فروپاشی مستقیم یک توده ابری شکل گرفته است.

بیشتر بخوانید: کشف سیاره‌های غول‌پیکر به اندازه مشتری اما سبک‌تر از پشمک!

دلیل اصلی که باعث شد این جهان صورتی بیش از یک دهه رازهای خود را پنهان نگه دارد، دمای بسیار پایین آن است. دمای اتمسفر این جرم تنها ۵۵۰ درجه فارنهایت (حدود ۲۹۰ درجه سانتی‌گراد) است؛ دمایی که اگرچه برای انسان سوزان است (تقریباً معادل دمای داخل یک فر نانوایی برای پخت نان)، اما در مقیاس ستاره‌شناسی برای این دسته از اجرام، فوق‌العاده سرد و کم‌فروغ محسوب می‌شود.