کهکشان

تلسکوپ فضایی هابل ناسا یک پرورشگاه ستاره‌ای سرخ‌فام را آشکار کرد که با ستاره‌های آبی و سفید می‌درخشد.

اخترشناسان امروزه قادر نیستند تک‌تک ستاره‌ها را بشمارند، اما با استفاده از بررسی‌های گسترده کهکشانی، مدل‌های جمعیت ستاره‌ای و داده‌های به‌دست‌آمده از تلسکوپ‌های فضایی، می‌توانند برآوردهایی بسیار دقیق از تعداد آن‌ها ارائه دهند. در ادامه نگاهی به دانسته‌های فعلی دانشمندان خواهیم داشت.

تلسکوپ اقلیدس بیش از ۶۰ میلیون ستاره کهکشان راه شیری را در یک عکس ثبت کرده است.

تلسکوپ فضایی «جیمز وب»، سیاه‌چاله ملقب به «غول خفته» را از فاصله ۱۰ میلیارد سال نوری شناسایی کرد و دریافت که جرم آن ۶ میلیارد برابر جرم خورشید ماست.

کهکشان‌ها صرف نظر از میزان مواد خام موجود، بالاتر از یک آستانه مشخص، رشد خود را متوقف می‌کنند و پرسش این است که چه چیزی این کلید مرگ را می‌چرخاند؟

بر اساس یافته‌های ستاره‌شناسان، بادهای کیهانی بسیار نیرومندی که توانایی نابودی کهکشان‌ها را دارند، می‌توانند دلیل حضور پرشمار کهکشان‌های مرده در جهان اولیه باشند.

به نظر می‌رسد سیاه‌چاله کلان‌جرم مرکز کهکشان راه شیری در حال تولید نوعی «باد» است؛ همان چیزی که دانشمندان دهه‌ها پیش پیش‌بینی کرده بودند.

کهکشان کمانچه‌سر تقریباً ۱۳۰ میلیون سال نوری با منظومه شمسی ما فاصله دارد.

مقاله علمی دو استاد فیزیک دانشگاه شریف در نشریه معتبر Monthly Notices of the Royal Astronomical Society Letters منتشر شد.

کهکشان راه شیری همیشه برای اخترشناسان، دانشمندان و علاقه‌مندان به فضا جذاب بوده است. اما آیا می‌دانید لبه آن کجاست؟ تحقیقات جدید نشان می‌دهد که مرز واقعی منطقه ستاره‌زای کهکشان راه شیری، که حدود ۴۰,۰۰۰ سال نوری از مرکز آن فاصله دارد، ممکن است نزدیک‌تر از چیزی باشد که قبلاً تصور می‌شد.

عکس روز ناسا راه شیری را بر فراز یک تالاب کوچک واقع در شیلی به نمایش می‌گذارد.

اخترشناسان با استفاده از تلسکوپ جیمز وب و ALMA حدود ۷۰ کهکشان پر گرد و غبار ستاره ساز را در مرز کیهان ردیابی کردند.

ستاره‌شناسان به‌تازگی آنچه را به نظر می‌رسد یک ناهنجاری کیهانی باشد کشف کرده‌اند: کهکشانی کم‌نور که بر اساس محاسبات، ۹۹.۹ درصد جرم آن را ماده تاریک تشکیل می‌دهد و تنها ۰.۱ درصد آن از ماده متعارف ساخته شده است.

اگر فکر می‌کنید که سمبل‌های عشق را تنها می‌توانید در کره زمین بیابید، سخت در اشتباهید؛ گاهی وقت‌ها در آسمان و در کهکشان‌های دور و نزدیک می‌توان علائمی شبیه به قلب، گل رز و دیگر نمادهای عاشقانه را یافت.

دانشمندان می‌گویند کشف MoM-z۱۴ و سایر کهکشان‌های درخشان اولیه، شکاف بزرگی بین پیش‌بینی‌های نظری و مشاهدات واقعی ایجاد کرده و سوالات جدیدی درباره نحوه شکل‌گیری سریع ستاره‌ها و کهکشان‌ها در جهان اولیه به وجود آورده است.

کلیپ‌هایی از یک ویدیوی سه‌ساله مربوط به ساعت لگویی کاملا عملیاتی در مقیاس کهکشانی که پیش‌تر از چشم‌ها دور مانده بود، بار دیگر سر برآورده است و حالا در شبکه‌های اجتماعی دست‌به‌دست می‌شود.

دانشمندان یک «کهکشان ناقص» را کشف کرده‌اند که دریچه‌ای نادر به جهان تاریک می‌گشاید.

تلسکوپ جیمزوب تصویری خیره‌کننده از ابر مولکولی Sagittarius B2 در قلب کهکشان ما ثبت کرده است؛ این ابر غول‌آسا نیمی از ستارگان منطقه مرکزی را تولید می‌کند.