کهکشان

کشف S301، سریع‌ترین و نزدیک‌ترین ستاره شناخته‌شده به سیاه‌چاله Sagittarius A*؛ این ستاره با سرعت ۲۵ هزار کیلومتر بر ثانیه می‌تواند به اندازه‌گیری چرخش سیاه‌چاله کمک کند.

پژوهشگران با شبیه‌سازی ۱۳.۶ میلیارد سال تکامل راه شیری برآورد کرده‌اند که حدود ۱۷۰ میلیون سیاه‌چاله با جرم ستاره‌ای در این کهکشان وجود دارد؛ اجرامی که می‌توانند رازهای شکل‌گیری ستارگان و تاریخچه کهکشان را آشکار کنند.

دانشمندان دانشگاه نورث‌وسترن با استفاده از ابزارهای فروسرخ تلسکوپ فضایی جیمز وب (JWST)، موفق به حل معمای ۱۳ ساله «سیاره صورتی» (GJ۵۰۴b) شدند.

تعداد ستاره‌های جهان، از تعداد کل دانه‌های شن در تمام سواحل و صحراهای کره زمین بیشتر است. این اعداد دیگر کمیت نیستند و مفاهیمی هستند که درک ما از واقعیت را به چالش می‌کشند.

پایین تر از جو سیاره اورانوس، اقیانوس های عمیقی از آب، آمونیاک و متان وجود دارد که هستۀ جامد این سیاره را احاطه کرده است.

کشف حیات فرازمینی یکی از مهم‌ترین رویدادهای علمی تاریخ بشر خواهد بود؛ اتفاقی که می‌تواند نگاه انسان به جهان، علم، فلسفه و حتی سیاست را برای همیشه تغییر دهد.

تلسکوپ فضایی هابل ناسا یک پرورشگاه ستاره‌ای سرخ‌فام را آشکار کرد که با ستاره‌های آبی و سفید می‌درخشد.

اخترشناسان امروزه قادر نیستند تک‌تک ستاره‌ها را بشمارند، اما با استفاده از بررسی‌های گسترده کهکشانی، مدل‌های جمعیت ستاره‌ای و داده‌های به‌دست‌آمده از تلسکوپ‌های فضایی، می‌توانند برآوردهایی بسیار دقیق از تعداد آن‌ها ارائه دهند. در ادامه نگاهی به دانسته‌های فعلی دانشمندان خواهیم داشت.

تلسکوپ اقلیدس بیش از ۶۰ میلیون ستاره کهکشان راه شیری را در یک عکس ثبت کرده است.

تلسکوپ فضایی «جیمز وب»، سیاه‌چاله ملقب به «غول خفته» را از فاصله ۱۰ میلیارد سال نوری شناسایی کرد و دریافت که جرم آن ۶ میلیارد برابر جرم خورشید ماست.

کهکشان‌ها صرف نظر از میزان مواد خام موجود، بالاتر از یک آستانه مشخص، رشد خود را متوقف می‌کنند و پرسش این است که چه چیزی این کلید مرگ را می‌چرخاند؟

بر اساس یافته‌های ستاره‌شناسان، بادهای کیهانی بسیار نیرومندی که توانایی نابودی کهکشان‌ها را دارند، می‌توانند دلیل حضور پرشمار کهکشان‌های مرده در جهان اولیه باشند.

به نظر می‌رسد سیاه‌چاله کلان‌جرم مرکز کهکشان راه شیری در حال تولید نوعی «باد» است؛ همان چیزی که دانشمندان دهه‌ها پیش پیش‌بینی کرده بودند.

کهکشان کمانچه‌سر تقریباً ۱۳۰ میلیون سال نوری با منظومه شمسی ما فاصله دارد.

مقاله علمی دو استاد فیزیک دانشگاه شریف در نشریه معتبر Monthly Notices of the Royal Astronomical Society Letters منتشر شد.

کهکشان راه شیری همیشه برای اخترشناسان، دانشمندان و علاقه‌مندان به فضا جذاب بوده است. اما آیا می‌دانید لبه آن کجاست؟ تحقیقات جدید نشان می‌دهد که مرز واقعی منطقه ستاره‌زای کهکشان راه شیری، که حدود ۴۰,۰۰۰ سال نوری از مرکز آن فاصله دارد، ممکن است نزدیک‌تر از چیزی باشد که قبلاً تصور می‌شد.

عکس روز ناسا راه شیری را بر فراز یک تالاب کوچک واقع در شیلی به نمایش می‌گذارد.

اخترشناسان با استفاده از تلسکوپ جیمز وب و ALMA حدود ۷۰ کهکشان پر گرد و غبار ستاره ساز را در مرز کیهان ردیابی کردند.

ستاره‌شناسان به‌تازگی آنچه را به نظر می‌رسد یک ناهنجاری کیهانی باشد کشف کرده‌اند: کهکشانی کم‌نور که بر اساس محاسبات، ۹۹.۹ درصد جرم آن را ماده تاریک تشکیل می‌دهد و تنها ۰.۱ درصد آن از ماده متعارف ساخته شده است.

اگر فکر می‌کنید که سمبل‌های عشق را تنها می‌توانید در کره زمین بیابید، سخت در اشتباهید؛ گاهی وقت‌ها در آسمان و در کهکشان‌های دور و نزدیک می‌توان علائمی شبیه به قلب، گل رز و دیگر نمادهای عاشقانه را یافت.