ادوبی با مجموعهای از قابلیتهای جدید هوش مصنوعی، Premiere را یک قدم دیگر به سمت تبدیلشدن به یک دستیار واقعی برای تدوینگران نزدیک کرده است. مهمترین تغییر این است که حالا برای ساخت یک شات، افکت صوتی یا موسیقی موردنیاز پروژه، لزوماً نباید از محیط تدوین خارج شوید و سراغ ابزار دیگری بروید؛ همهچیز میتواند مستقیماً داخل تایملاین Premiere انجام شود.
مهمترین قابلیت جدید، Generative Media Tool است. تدوینگر میتواند یک قسمت خالی از تایملاین را انتخاب کند، توضیح دهد چه چیزی لازم دارد و Premiere محتوای مناسب را تولید کند. خروجی نیز به شکل یک کلیپ قابل ویرایش وارد پروژه میشود؛ بنابراین کاربر همچنان میتواند آن را برش بزند، تغییر دهد یا در کنار سایر بخشهای ویدئو قرار دهد.
برای ساخت ویدئو، Premiere فقط به مدل اختصاصی Adobe محدود نیست. کاربران میتوانند از مدلهایی مانند Adobe Firefly، Google Veo، Kling، Runway و Luma استفاده کنند و بسته به نیاز پروژه، مدل مناسب را انتخاب کنند. حتی امکان استفاده از فریمهای موجود در ویدئوی اصلی بهعنوان مرجع وجود دارد تا خروجی تولیدشده با فضای تصویری سکانس هماهنگتر باشد.
اما کاربرد AI در Premiere فقط به تصویر ختم نمیشود. تدوینگر میتواند برای یک صحنه، افکت صوتی موردنیازش را نیز مستقیماً تولید کند. قابلیت جدید حتی اجازه میدهد کاربر با صدای خودش ریتم، زمانبندی یا شدت افکت موردنظر را مشخص کند؛ قابلیتی که میتواند برای ساخت سریع صداهای خاص، بدون جستوجوی طولانی در آرشیوهای صوتی، کاربردی باشد.
Premiere همچنین قابلیت Generate Soundscape را بهصورت بتا دریافت کرده است. این ابزار میتواند بخشی از ویدئو را بررسی کرده و بر اساس اتفاقات داخل تصویر، یک فضای صوتی متناسب ایجاد کند؛ برای مثال ترکیبی از صدای محیط و افکتهایی که با محتوای صحنه هماهنگ باشند. نتیجه بیشتر یک نقطه شروع برای تدوینگر است تا محصول نهایی و میتوان آن را در ادامه ویرایش کرد.
ساخت موسیقی نیز وارد همین روند شده است. ابزار Generate Music میتواند چند نسخه مختلف از موسیقی تولید کند و کاربر امکان کنترل پارامترهایی مانند سرعت و قابلیت تکرار موسیقی را دارد. ادوبی میگوید موسیقی تولیدشده برای استفاده تجاری طراحی شده و حقوق لازم برای همگامسازی آن با انواع محتوا در نظر گرفته شده است.
یکی دیگر از تغییرات مهم به صدای ضبطشده مربوط میشود. ابزارهای جدید Premiere میتوانند بخشهای مختلف صدا، از جمله دیالوگ، موسیقی، صدای محیط و افکتها را بهتر از یکدیگر جدا کنند. قابلیت Separate Crosstalk نیز میتواند زمانی که صدای دو نفر روی هم افتاده است، آنها را به ترکهای جداگانه تقسیم کند تا تدوینگر بتواند هر صدا را مستقل تنظیم کند.
قابلیت Dynamic Auto Ducking نیز برای یکی از کارهای وقتگیر تدوینگران طراحی شده است: پایین آوردن خودکار صدای موسیقی هنگام صحبتکردن گوینده. Premiere میتواند تعادل میان دیالوگ، موسیقی و سایر عناصر صوتی را تنظیم کند و نیاز به ساخت دستی تعداد زیادی Keyframe را کاهش دهد.
این تغییرات در کنار AI Assistant جدید Premiere اهمیت بیشتری پیدا میکنند. این دستیار به کاربر اجازه میدهد به زبان طبیعی بگوید چه کاری میخواهد انجام شود؛ برای مثال سازماندهی فایلها، آمادهسازی فوتیج یا ساخت یک تدوین اولیه. AI Assistant سپس مراحل موردنیاز را در خود پروژه اجرا میکند، در حالی که تصمیم نهایی همچنان در اختیار تدوینگر باقی میماند.
در واقع، مسیر جدید Premiere بیشتر از اینکه به معنی «جایگزینی تدوینگر» باشد، به معنی حذف بخشی از کارهای وقتگیر و تکراری است. تدوینگر همچنان باید درباره ریتم، داستان، انتخاب نما و نتیجه نهایی تصمیم بگیرد، اما برای پیدا کردن یک افکت، ساخت یک شات مکمل یا تمیزکردن صدای یک مصاحبه، زمان بسیار کمتری صرف خواهد کرد. خود ادوبی نیز تأکید کرده که هدف این ابزارها حفظ کنترل خلاقانه در دست سازنده است.
به این ترتیب، Premiere در حال تغییر از یک نرمافزار صرفاً برای «تدوین» به محیطی است که بخشی از مراحل تولید محتوا را نیز انجام میدهد. اگر این روند ادامه پیدا کند، شاید در آینده تدوینگر کمتر درگیر کارهای فنی و تکراری شود و زمان بیشتری را صرف چیزی کند که هنوز AI بهسادگی نمیتواند جایگزینش شود: تصمیمگیری خلاقانه درباره اینکه داستان ویدئو چگونه روایت شود.
