اینترنت ماهواره‌ای استارلینک، متعلق به شرکت اسپیس‌ایکس، در بسیاری از کشورهای جهان فعال است؛ اما امکان دریافت سیگنال ماهواره‌ای به معنی مجاز بودن استفاده از این سرویس در همه کشورها نیست. برخی دولت‌ها با فعالیت استارلینک مخالفت می‌کنند، برخی برای آن مجوز صادر نکرده‌اند و در بعضی کشورها نیز مقررات مخابراتی و امنیتی مانع ارائه رسمی خدمات شده است.
چین یکی از کشورهایی است که استارلینک در آن به‌صورت رسمی خدمات اینترنتی عمومی ارائه نمی‌کند. کنترل گسترده دولت بر زیرساخت‌های ارتباطی و لزوم دریافت مجوز برای فعالیت شبکه‌های مخابراتی خارجی، از موانع ورود این سرویس به بازار چین به شمار می‌روند. در نتیجه، پوشش ماهواره‌ای به‌تنهایی امکان استفاده قانونی و تجاری از استارلینک را در این کشور فراهم نمی‌کند.
روسیه نیز از جمله کشورهایی است که استارلینک در آن به‌عنوان یک سرویس تجاری عمومی در دسترس نیست. در سال ۲۰۲۶، استفاده غیرمجاز نیروهای روسی از پایانه‌های این شبکه در جنگ اوکراین به موضوعی خبرساز تبدیل شد و پس از محدودشدن دسترسی پایانه‌های تأییدنشده، گزارش‌هایی از اختلال در ارتباطات این نیروها منتشر شد. این موضوع با ممنوعیت کامل استفاده از استارلینک در تمام شرایط یکسان نیست و باید میان دسترسی نظامی غیرمجاز و عرضه تجاری به شهروندان تفاوت گذاشت.
ایران نیز برای فعالیت رسمی استارلینک مجوز صادر نکرده است. اتحادیه بین‌المللی مخابرات در اسناد خود به اعلام ایران درباره فعالیت پایانه‌های این سرویس بدون مجوز اشاره کرده است. همچنین، گزارش‌های منتشرشده در سال ۲۰۲۶ از وجود محدودیت‌های قانونی جدی برای واردات، توزیع و استفاده از تجهیزات استارلینک در کشور خبر می‌دهند. بنابراین، فعال‌بودن برخی پایانه‌ها در ایران به معنی قانونی‌بودن ارائه خدمات آن نیست.
کره شمالی نیز به‌دلیل کنترل شدید ارتباطات و محدودیت دسترسی عمومی به اینترنت بین‌المللی، امکان استفاده عادی و قانونی از استارلینک را در اختیار شهروندان قرار نمی‌دهد. کوبا و بلاروس هم در فهرست کشورهایی قرار می‌گیرند که این سرویس در آن‌ها به‌صورت تجاری و رسمی در دسترس نیست یا با موانع جدی مقرراتی روبه‌روست. با این حال، درباره هر کشور باید مشخص کرد که ممنوعیت صریح قانونی وجود دارد یا سرویس صرفاً مجوز فعالیت دریافت نکرده است.
در برخی کشورها، مسئله اصلی نه ممنوعیت کامل، بلکه دریافت مجوز است. برای مثال، نامیبیا در مارس ۲۰۲۶ درخواست‌های استارلینک برای دریافت مجوز مخابراتی و دسترسی به طیف فرکانسی را رد کرد. در هند نیز این شرکت برای آغاز فعالیت تجاری باید مراحل مربوط به تخصیص فرکانس و تأییدیه‌های امنیتی را تکمیل کند. این نمونه‌ها نشان می‌دهند که وضعیت حقوقی استارلینک در کشورهای مختلف یکسان نیست و ممکن است با تغییر مقررات یا صدور مجوز تغییر کند.
در مجموع، چین، روسیه، ایران و کره شمالی از جمله کشورهایی هستند که استارلینک در آن‌ها با محدودیت‌های جدی روبه‌روست؛ اما قرار دادن همه کشورهایی که سرویس در آن‌ها فعال نیست در یک فهرست قطعی از کشورهای «ممنوع‌کننده» می‌تواند گمراه‌کننده باشد. برای اطلاع از وضعیت هر کشور، باید نقشه رسمی پوشش استارلینک را در کنار قوانین و اطلاعیه‌های نهادهای تنظیم‌گر مخابراتی همان کشور بررسی کرد.
