یک پروژه در شهر بوستون آمریکا با استفاده از هوش مصنوعی تلاش می‌کند موش‌ها را از روی صداهایشان شناسایی کند و الگوهای رفتاری آن‌ها را در محیط شهری بهتر بشناسد. هدف این طرح، شناسایی محل تجمع جوندگان و کمک به کنترل جمعیت آن‌ها پیش از گسترش آلودگی و مشکلات بهداشتی است.
در این پروژه، میکروفون‌های کوچک در نقاط مختلف شهر صداهای محیط را ضبط می‌کنند. سپس الگوریتم‌های هوش مصنوعی صداهای انسانی و سایر صداهای محیطی را از صداهای احتمالی موش‌ها تفکیک می‌کنند تا داده‌های قابل‌استفاده‌تری برای پژوهشگران فراهم شود.
پژوهشگران با مقایسه صداهای ضبط‌شده و تصاویر رفتار موش‌ها، تلاش می‌کنند ارتباط میان صداها و فعالیت‌های این حیوانات را کشف کنند. این داده‌ها می‌توانند به شناسایی محل رفت‌وآمد جوندگان، پیدا کردن منابع غذایی و بررسی نحوه حرکت آن‌ها در محله‌های شهری کمک کنند.
خش مهمی از صداهای موش‌ها در محدوده فرکانسی حدود ۲۰ تا ۱۰۰ کیلوهرتز قرار دارد؛ محدوده‌ای که بیشتر آن برای گوش انسان قابل شنیدن نیست. به همین دلیل، استفاده از میکروفون‌های فراصوت و تحلیل هوشمند داده‌ها برای بررسی ارتباطات صوتی این حیوانات ضروری است.
هدف نهایی این طرح، فقط پیدا کردن موش‌ها نیست؛ محققان می‌خواهند بفهمند این جوندگان چگونه با یکدیگر ارتباط برقرار می‌کنند و به تغییرات محیط واکنش نشان می‌دهند. چنین اطلاعاتی ممکن است به شهر کمک کند تا اثر روش‌های کنترل جمعیت موش‌ها را دقیق‌تر بسنجد و پیش از گسترش آلودگی، اقدامات پیشگیرانه انجام دهد.
این فناوری هنوز به‌معنای حل قطعی مشکل موش‌ها نیست و نتیجه نهایی آن به دقت تحلیل‌ها و امکان استفاده از داده‌ها در مدیریت شهری بستگی دارد. با این حال، ترکیب هوش مصنوعی، میکروفون‌های فراصوت و ثبت رفتار حیوانات می‌تواند روشی تازه برای شناخت بهتر جمعیت جوندگان در شهرهای بزرگ فراهم کند.
