ویندوز پس از اتصال فلش مموری، اطلاعاتی درباره دستگاه در رجیستری سیستم ذخیره می‌کند و با خارج کردن فلش، لزوماً این اطلاعات را حذف نمی‌کند. این رفتار در ویندوز ۱۰ و ۱۱ وجود دارد و بخشی از سازوکار شناسایی و مدیریت سخت‌افزار است.
این اطلاعات می‌تواند شامل نام سازنده، مدل و شناسه‌های سخت‌افزاری فلش باشد. ویندوز با نگه‌داشتن این سوابق می‌تواند هنگام اتصال دوباره دستگاه، آن را شناسایی و پیکربندی کند؛ بنابراین جدا کردن فلش از رایانه به معنی پاک شدن تمام ردپاهای آن از سیستم نیست.
بخشی از این اطلاعات در مسیر رجیستری HKEY_LOCAL_MACHINE\SYSTEM\CurrentControlSet\Enum\USBSTOR نگهداری می‌شود. همچنین بعضی دستگاه‌های جداشده ممکن است در بخش دستگاه‌های پنهان «Device Manager» همچنان قابل مشاهده باشند؛ وضعیتی که به آن دستگاه غیرحاضر یا Phantom Device گفته می‌شود.
با این حال، باقی ماندن مشخصات فلش در رجیستری به این معنی نیست که ویندوز محتوای آن را همچنان در اختیار دارد. این سوابق به‌تنهایی نشان نمی‌دهند چه فایل‌هایی روی فلش بوده یا آیا فایلی از آن کپی شده است. برای بررسی دسترسی به فایل‌ها، ممکن است به گزارش‌های امنیتی و شواهد دیگری نیاز باشد.
این موضوع فقط به ویندوز محدود نیست؛ سیستم‌عامل‌های دیگر نیز برای شناسایی سخت‌افزار و عیب‌یابی، اطلاعاتی از دستگاه‌های متصل‌شده نگه می‌دارند. در ویندوز هم این سوابق لزوماً دائمی نیستند و وجود آن‌ها به‌تنهایی نشانه جاسوسی یا سرقت اطلاعات محسوب نمی‌شود.
اگر قصد فروش یا واگذاری رایانه‌تان را دارید، صرفاً خارج کردن فلش یا حذف سابقه دستگاه برای پاک‌سازی اطلاعات شخصی کافی نیست. بهتر است فایل‌های حساس را به‌درستی پاک‌سازی کنید و برای واگذاری رایانه، از روش مناسب بازنشانی یا پاک‌سازی داده‌ها استفاده کنید. قابلیت «Safely Remove Hardware» نیز همچنان برای جدا کردن ایمن حافظه‌های USB توصیه می‌شود.
