نور مصنوعی در شب فقط کیفیت خواب را تحت تأثیر قرار نمیدهد و حالا یک مطالعه جدید نشان میدهد قرار گرفتن مداوم در معرض نور شبانه ممکن است با تغییرات نامطلوب در ساختار و عملکرد قلب همراه باشد.
پژوهشگران اطلاعات بیش از ۱۱ هزار نفر از شرکتکنندگان در پروژه UK Biobank را بررسی کردند. افراد مورد مطالعه به مدت هفت روز یک حسگر نوری روی مچ دست داشتند تا میزان نوری که در ساعات شب در معرض آن قرار میگرفتند اندازهگیری شود. حدود سه سال بعد نیز وضعیت قلب آنها با استفاده از MRI قلب بررسی شد.
نتایج نشان داد افرادی که در معرض نور بیشتری در شب قرار داشتند، بیشتر با ضخیم شدن دیواره بطن چپ قلب مواجه بودند. فضای داخلی این بخش از قلب نیز کاهش پیدا کرده بود و نشانههایی از کاهش انعطافپذیری عضله قلب هنگام ضربان مشاهده شد؛ تغییراتی که میتواند از نشانههای اولیه اختلال عملکرد قلب باشد.
محققان همچنین تغییراتی را در بخشهای دیگری از قلب، از جمله بطن راست و دهلیز چپ مشاهده کردند. به گفته پژوهشگران، این یافتهها میتواند بخشی از توضیح درباره ارتباطی باشد که مطالعات قبلی میان نور شبانه و بیماریهای قلبیعروقی پیدا کردهاند.
نکته جالب این پژوهش، میزان نسبتاً کم نوری است که در گروه پرنورتر مورد بررسی قرار گرفت. افرادی که در معرض بیش از ۳ لوکس نور شبانه بودند با تغییرات بیشتری در ساختار قلب مواجه شدند. برای مقایسه، شدت نور ماه کامل معمولاً در محدودهای پایینتر از ۳ لوکس قرار دارد.
البته پژوهشگران نگفتهاند که روشن بودن چراغ اتاق بهطور مستقیم باعث بیماری قلبی میشود. این مطالعه یک ارتباط آماری میان نور شبانه و تغییرات قلبی را نشان داده است و برای اثبات رابطه علت و معلولی به تحقیقات بیشتری نیاز است. با این حال، نتیجه با مجموعهای از مطالعات قبلی همخوانی دارد که قرار گرفتن در معرض نور مصنوعی در شب را با افزایش خطر بیماریهای قلبیعروقی مرتبط دانستهاند.
پژوهشگران بر همین اساس توصیه میکنند تا حد امکان محیط خواب تاریک باشد؛ موضوعی که میتواند علاوه بر خواب، برای تنظیم ریتم شبانهروزی بدن و سلامت قلب نیز اهمیت داشته باشد.
