مدیرعامل تیک‌تاک معتقد است هوش مصنوعی در چند سال آینده می‌تواند زمینه‌ساز دستاوردهای علمی بزرگی شود؛ تحولاتی که ممکن است از فیزیک و شیمی تا زیست‌فناوری و ساخت مواد جدید را تحت تأثیر قرار دهند. شو زی چو این پیش‌بینی را در کنفرانس «DBS Asia Future Forward» در سنگاپور مطرح کرد و گفت احتمال وقوع چنین پیشرفت‌هایی در دو تا سه سال آینده بسیار جدی است.
چو در سخنان خود تأکید کرد که نگاه عمومی به توانایی‌های هوش مصنوعی در کوتاه‌مدت و بلندمدت یکسان نیست. به باور او، برخی افراد اثر فوری این فناوری را بیش از اندازه بزرگ می‌بینند؛ درحالی‌که ممکن است توانایی‌های بلندمدت آن را دست‌کم بگیرند. از نظر مدیرعامل تیک‌تاک، جهان هنوز در ابتدای مسیری قرار دارد که هوش مصنوعی می‌تواند در آن نقش مهمی ایفا کند.
یکی از حوزه‌هایی که می‌تواند از این تحول تأثیر بگیرد، زیست‌فناوری است. مدل‌های هوش مصنوعی می‌توانند حجم عظیمی از داده‌های زیستی را تحلیل کنند، الگوهای دشوار را شناسایی کنند و به پژوهشگران در بررسی فرضیه‌های تازه کمک برسانند. چنین کاربردهایی ممکن است روند پژوهش در زمینه‌هایی مانند زیست‌شناسی مولکولی و توسعه دارو را سرعت ببخشند؛ هرچند تبدیل نتایج محاسباتی به درمان یا محصول عملی همچنان به آزمایش و تأیید علمی نیاز دارد.
در فیزیک، شیمی و علم مواد نیز هوش مصنوعی می‌تواند به شناسایی ترکیبات جدید، پیش‌بینی ویژگی مواد و بررسی مدل‌های پیچیده کمک کند. در این حوزه‌ها، پژوهشگران با داده‌ها و محاسباتی روبه‌رو هستند که تحلیل آن‌ها ممکن است زمان زیادی ببرد. ابزارهای هوش مصنوعی می‌توانند بخشی از این فرایند را سریع‌تر کنند؛ اما اینکه این توانایی‌ها در نهایت به چه کشف‌هایی منجر شوند، هنوز مشخص نیست.
مدیرعامل تیک‌تاک در کنار فرصت‌های این فناوری، درباره خطرات آن نیز هشدار داده است. او امنیت سایبری را یکی از نگرانی‌های جدی دانست و بر لزوم آموزش افراد برای استفاده مسئولانه از ابزارهای هوش مصنوعی تأکید کرد. به گفته او، کارکنان باید بدانند چه اطلاعاتی، از جمله اسرار تجاری و اسناد حقوقی محرمانه، نباید در اختیار چت‌بات‌های عمومی قرار بگیرد. افزایش توانایی ابزارهای هوش مصنوعی به این معناست که شناخت محدودیت‌ها و خطرات آن‌ها نیز اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.
البته پیش‌بینی شو زی چو به معنای تضمین وقوع یک انقلاب علمی تا سال ۲۰۲۹ نیست. سرعت پیشرفت هوش مصنوعی به عواملی مانند کیفیت داده‌ها، توان محاسباتی، اعتبارسنجی نتایج و همکاری پژوهشگران بستگی دارد. با این حال، اگر این فناوری بتواند فرضیه‌های قابل‌آزمایش و نتایج علمی قابل‌تکرار بیشتری تولید کند، ممکن است در سال‌های آینده به یکی از ابزارهای مهم تحقیقات علمی تبدیل شود؛ تحولی که آثار واقعی آن را باید با دستاوردهای تأییدشده سنجید، نه صرفاً پیش‌بینی مدیران فناوری.
