شرکت چینی XAG که در زمینه ساخت پهپادهای کشاورزی فعالیت می‌کند، در حال گسترش حضور بین‌المللی خود با تمرکز بر خودکارسازی بیشتر عملیات مزرعه است. هدف این شرکت فقط سم‌پاشی هوایی نیست؛ XAG می‌خواهد کارهایی مانند شارژ پهپاد، آماده‌سازی محلول سم، پرکردن مخزن و تمیزکردن تجهیزات را نیز تا حد امکان به ماشین‌ها بسپارد. این رویکرد در شرایط کمبود نیروی کار کشاورزی و افزایش هزینه‌های تولید اهمیت بیشتری پیدا کرده است.
بر اساس گزارش تازه فایننشال‌تایمز، محصولات XAG در نزدیک به ۷۰ کشور و منطقه حضور دارند و این شرکت می‌خواهد امکان استفاده از ربات‌های کشاورزی را برای طیف گسترده‌تری از کشاورزان فراهم کند. سرمایه‌گذاری سافت‌بانک در این شرکت نیز نشان می‌دهد که بازار کشاورزی خودکار، فراتر از یک حوزه تخصصی کوچک، مورد توجه سرمایه‌گذاران فناوری قرار گرفته است. بااین‌حال، گسترش جغرافیایی محصولات به‌معنای فراگیرشدن استفاده از آن‌ها در همه مزارع نیست.
یکی از محورهای تازه فعالیت XAG، سامانه‌ای است که پهپاد را به تجهیزات زمینی متصل می‌کند. در این ساختار، پهپاد پس از انجام مأموریت می‌تواند به ایستگاه مربوطه بازگردد تا شارژ شود و مخزن آن با کمک تجهیزات خودکار دوباره پر شود. سامانه همچنین برای آماده‌سازی و شست‌وشوی بخش‌هایی از تجهیزات طراحی شده است. چنین ترکیبی می‌تواند فاصله زمانی میان دو پرواز را کاهش دهد و وابستگی عملیات به نیروی انسانی را کمتر کند.
محصولات این شرکت تنها به پهپاد محدود نمی‌شوند. سبد فناوری XAG شامل ربات‌های زمینی، سامانه‌های هدایت خودکار ماشین‌آلات کشاورزی و ابزارهای مدیریت هوشمند مزرعه نیز می‌شود. برای نمونه، پهپاد P150 Max برای کارهایی مانند سم‌پاشی، پخش مواد، نقشه‌برداری از زمین و جابه‌جایی برخی اقلام در مزرعه طراحی شده است. XAG در فوریه ۲۰۲۶ از عرضه این محصول در بازار آمریکا خبر داد؛ بازاری که در آن، شرکت باید با تولیدکنندگان داخلی و سازندگان باسابقه ماشین‌آلات کشاورزی رقابت کند.
آمارهای منتشرشده در گزارش TechNode نشان می‌دهد درآمد XAG از حدود ۶۱۴٫۵ میلیون یوان در سال ۲۰۲۳ به حدود ۱٫۱۷ میلیارد یوان در سال ۲۰۲۵ رسیده است. این شرکت در سال ۲۰۲۵ نیز سود خالص ۱۲۳٫۸ میلیون یوانی ثبت کرد. بااین‌حال، درآمد آن همچنان به‌شدت به پهپادهای کشاورزی وابسته است؛ طبق همین گزارش، این محصولات حدود ۸۷٫۶ درصد درآمد سال ۲۰۲۵ را تشکیل می‌دادند. بنابراین، توسعه ربات‌های زمینی و سامانه‌های خودکار هنوز باید به کسب‌وکاری بزرگ‌تر و متنوع‌تر تبدیل شود.
اهمیت حرکت XAG در این است که مسئله کشاورزی هوشمند را از «چگونه پهپاد را خودکار پرواز دهیم؟» به «چگونه یک عملیات کشاورزی را با کمترین توقف و دخالت انسانی ادامه دهیم؟» تغییر می‌دهد. در این مدل، ارزش فناوری فقط به سرعت پرواز یا ظرفیت مخزن وابسته نیست؛ زمان آماده‌سازی دوباره، مصرف مواد، هزینه نیروی کار و توانایی کار در شرایط متغیر نیز تعیین‌کننده‌اند. البته برای اثبات صرفه اقتصادی این مدل، باید هزینه خرید و نگهداری تجهیزات با میزان واقعی صرفه‌جویی در مزارع مختلف مقایسه شود.
آینده کشاورزی خودکار احتمالاً به شرکتی تعلق نمی‌گیرد که صرفاً بزرگ‌ترین پهپاد را می‌سازد؛ برنده می‌تواند شرکتی باشد که تجهیزات هوایی و زمینی، نرم‌افزار و خدمات پشتیبانی را در قالب یک سامانه قابل‌اعتماد به هم متصل کند. بااین‌حال، تا زمانی که هزینه این فناوری برای کشاورزان کوچک کاهش نیابد و عملکرد آن در محصولات و اقلیم‌های مختلف ثابت نشود، نمی‌توان از جایگزینی گسترده نیروی انسانی یا فراگیرشدن مزارع تمام‌خودکار صحبت کرد.
