پژوهشگران در مطالعات جدید به نتایج امیدوارکننده‌ای درباره اورولیتین A (Urolithin A)، ترکیبی که در بدن از برخی مواد موجود در خوراکی‌هایی مانند انار، گردو و بعضی انواع توت‌ها تولید می‌شود، دست یافته‌اند. این ماده در آزمایش‌های جدید با بهبود عملکرد قلب و کاهش آسیب‌های مرتبط با نارسایی قلبی ارتباط نشان داده است.
تمرکز اصلی پژوهشگران روی نوعی از نارسایی قلبی است که در آن قلب همچنان توانایی پمپاژ خون را حفظ می‌کند، اما عضله قلب سفت شده و نمی‌تواند به‌خوبی بین ضربان‌ها شل شود. این نوع نارسایی قلبی با نام HFpEF شناخته می‌شود و درمان‌های مؤثر محدودی برای آن وجود دارد.
دانشمندان معتقدند اورولیتین A با کمک به فرایندی به نام میتوفاژی می‌تواند به حذف میتوکندری‌های آسیب‌دیده و حفظ کیفیت این بخش‌های حیاتی سلول کمک کند. در مطالعات پیش‌بالینی، این فرایند با کاهش اختلال عملکرد قلب، کاهش فیبروز و جلوگیری از بزرگ‌شدن غیرطبیعی قلب همراه بوده است.
با این حال، شواهد انسانی هنوز محدود است. یک کارآزمایی تصادفی روی تنها ۱۰ بیمار مبتلا به نارسایی قلبی با کاهش کسر جهشی، پس از چهار هفته مصرف اورولیتین A، بهبود معناداری در شاخص‌های اصلی عملکرد قلب نشان نداد. بنابراین نمی‌توان بر اساس نتایج فعلی، اورولیتین A را درمان قطعی نارسایی قلبی دانست.
پژوهشگران اکنون امیدوارند مطالعات بزرگ‌تر و طولانی‌مدت مشخص کند که آیا این ترکیب می‌تواند در انسان نیز همان اثرهایی را ایجاد کند که در مدل‌های آزمایشگاهی و حیوانی مشاهده شده است. در صورت تأیید نتایج، اورولیتین A می‌تواند به‌عنوان یکی از مسیرهای تحقیقاتی جدید برای مقابله با آسیب‌های قلبی مرتبط با افزایش سن مورد توجه قرار گیرد.
