انار و گردو سالهاست در فهرست خوراکیهای مفید برای سلامت قلب قرار دارند، اما پژوهشهای جدید نشان میدهند دلیل این توجه فقط یک باور قدیمی نیست. ترکیبات پلیفنولی انار و چربیهای مفید گردو میتوانند روی برخی عوامل خطر بیماریهای قلبی اثر بگذارند.
یک متاآنالیز جدید که نتایج ۵۳ کارآزمایی تصادفی و ۲۳۰۶ نفر را بررسی کرده، نشان میدهد مصرف مکملهای انار میتواند برخی شاخصهای مرتبط با سلامت قلب و متابولیسم را بهبود دهد. با این حال، پژوهشگران تأکید دارند که شواهد مربوط به تأثیر مستقیم انار بر بیماریهای قلبی هنوز یکدست و قطعی نیست.
انار به دلیل داشتن پلیفنولها و آنتیاکسیدانها مورد توجه محققان قرار گرفته است. برخی مطالعات انسانی کاهش فشار خون پس از مصرف آب انار را گزارش کردهاند، اما نتایج درباره همه شاخصهای قلبی یکسان نیست و انجمن قلب آمریکا نیز تأکید کرده که هنوز برای تعیین اثر مستقیم انار بر بیماری قلبی به پژوهش بیشتری نیاز است.
گردو نیز شواهد قابلتوجهی دارد. در یک مطالعه دوساله روی افراد مسن سالم، مصرف روزانه گردو باعث کاهش modest کلسترول LDL و تعداد ذرات LDL شد؛ عواملی که با خطر بیماریهای قلبیعروقی ارتباط دارند.
دلیل اهمیت گردو فقط چربی آن نیست. این مغز حاوی اسیدهای چرب غیراشباع، از جمله ALA، است و مطالعات تغذیهای اثرات بالقوه آن را بر عوامل خطر قلبی بررسی کردهاند. با این حال، همه شاخصهای قلبی در مطالعات مختلف به یک اندازه تغییر نکردهاند.
بنابراین اگر هدف، داشتن یک رژیم غذایی دوستدار قلب باشد، اضافه کردن انار و مقدار متعادل گردو میتواند بخشی از یک الگوی غذایی سالم باشد؛ اما هیچکدام جایگزین دارو یا درمان پزشکی نارسایی قلبی نیستند. شواهد فعلی بیشتر درباره کاهش برخی عوامل خطر و بهبود بعضی شاخصهای قلبی است، نه درمان قطعی نارسایی قلب.
در واقع، جذابترین بخش ماجرا همین است: دو خوراکی ساده و در دسترس، ترکیباتی دارند که پژوهشگران همچنان در حال بررسی اثر آنها بر قلب و عروق هستند؛ اما برای تبدیل این یافتهها به یک توصیه درمانی قطعی، هنوز به مطالعات بزرگتر و طولانیتر نیاز است.
