نتایج چند پژوهش علمی نشان میدهد سطح بالاتر ویتامین B6 در خون ممکن است با کاهش خطر ابتلا به سرطان ریه، بهویژه در افراد سیگاری و کسانی که سابقه مصرف دخانیات دارند، ارتباط داشته باشد. این یافته توجه پژوهشگران را به نقش تغذیه در کنار عوامل خطر سرطان ریه جلب کرده است؛ اما به معنای اثبات اثر پیشگیرانه مصرف قرص و مکمل این ویتامین نیست.
ویتامین B6 که با نام پیریدوکسین نیز شناخته میشود، در عملکرد طبیعی سیستم عصبی، سوختوساز پروتئینها و فعالیت آنزیمهای بدن نقش دارد. این ویتامین در مواد غذایی مانند مرغ، ماهی، سیبزمینی، موز و برخی حبوبات وجود دارد. پژوهشگران در مطالعات مشاهدهای ارتباط میان سطح خونی بالاتر این ویتامین و احتمال کمتر ابتلا به سرطان ریه را بررسی کردهاند.
در یکی از مطالعات بزرگ منتشرشده در سال ۲۰۱۸، اطلاعات بیش از ۵ هزار و ۳۰۰ بیمار مبتلا به سرطان ریه با همین تعداد فرد در گروه کنترل مقایسه شد. نتایج نشان داد افراد دارای سطح بالاتر ویتامین B6 در خون، در مجموع با احتمال کمتری برای ابتلا به سرطان ریه مواجه بودند؛ این ارتباط در میان مردان و افراد سیگاری یا دارای سابقه سیگار کشیدن برجستهتر بود.
با این حال، همه شواهد به معنای مفید بودن مکملهای ویتامین B6 نیستند. پژوهشی دیگر که در سال ۲۰۱۷ در مجله انکولوژی بالینی منتشر شد، نشان داد مصرف طولانیمدت مکملهای حاوی دوز بالای ویتامین B6 و B12 ممکن است با افزایش خطر سرطان ریه در مردان، بهخصوص مردان سیگاری، ارتباط داشته باشد. بنابراین نمیتوان نتایج مربوط به سطح خونی ویتامین را مستقیماً به مصرف قرصهای مکمل تعمیم داد.
متخصصان تأکید میکنند مهمترین اقدام برای کاهش خطر سرطان ریه، ترک سیگار و دوری از دود دخانیات است. مؤسسه ملی سرطان آمریکا نیز مصرف مکملهای ویتامینی را بهعنوان راه اثباتشده پیشگیری از سرطان ریه معرفی نمیکند. در نتیجه، دریافت ویتامین B6 از رژیم غذایی متعادل با مصرف خودسرانه مکملهای پُردوز تفاوت دارد و مصرف مکمل باید در صورت نیاز و با نظر پزشک انجام شود.