اگر تا به حال متوجه شدهاید که بوی طبیعی پوست افراد مسن با افراد جوان تفاوت دارد، این موضوع فقط یک تصور ذهنی نیست. پژوهشهای علمی نشان میدهند ترکیب شیمیایی بوی بدن در طول زندگی تغییر میکند و پوست افراد مسن میتواند مجموعه متفاوتی از ترکیبات فرّار را تولید کند.
یکی از ترکیباتی که سالها مورد توجه دانشمندان قرار گرفته، ۲-نوننال (2-Nonenal) است؛ مولکولی که بویی چرب و علفمانند دارد و در برخی مطالعات با افزایش سن ارتباط نشان داده است. این ماده میتواند در نتیجه اکسید شدن اسیدهای چرب موجود در چربی سطح پوست ایجاد شود.
با افزایش سن، فعالیت غدد چربی پوست تغییر میکند و ترکیب چربیهای سطح پوست نیز دستخوش تغییر میشود. همزمان، فرآیندهای اکسیداتیو میتوانند باعث تبدیل برخی اسیدهای چرب به ترکیبات فرّار دارای بو شوند؛ مجموعه این تغییرات در شکلگیری بوی متفاوت پوست نقش دارد.
با این حال، داستان ۲-نوننال به همین سادگی نیست. برخی تحقیقات وجود ارتباط میان این ماده و افزایش سن را تأیید کردهاند، اما پژوهشهای دیگری نتوانستهاند افزایش مشخص ۲-نوننال را در تمام گروههای سالمندان نشان دهند و در عوض، ترکیباتی مانند نونانال (nonanal) را در پوست افراد مسن بیشتر یافتهاند.
پژوهشگران همچنین نشان دادهاند که بوی بدن حاصل ترکیبی پیچیده از ترشحات غدد پوستی، چربیها و فعالیت میکروارگانیسمهای روی پوست است. بنابراین نمیتوان تمام تغییر بوی پوست در سالمندی را به یک مولکول نسبت داد.
جالبتر اینکه در یک مطالعه جدیدتر، پژوهشگران با استفاده از یک حسگر زیستی توانستند تفاوتی در سیگنال ترکیبات فرّار پوست افراد ۲۰ و ۵۰ ساله مشاهده کنند؛ نتیجهای که نشان میدهد ترکیبات شیمیایی منتشرشده از پوست میتوانند اطلاعاتی درباره سن افراد در اختیار قرار دهند.
بنابراین تغییر بوی طبیعی پوست با افزایش سن یک پدیده شناختهشده علمی است، اما عبارت «بوی سالمندی» نباید به معنای کثیف بودن یا رعایت نکردن بهداشت تلقی شود. تغییرات فیزیولوژیک پوست و ترکیب چربیهای آن، در کنار عوامل دیگری مانند میکروبیوم پوست، میتوانند در این تفاوت نقش داشته باشند.
