پژوهشگران آمریکایی با بررسی بیش از ۴ میلیون مورد ابتلا به سرطان دریافتند افرادی که هرگز ازدواج نکردهاند، بهطور چشمگیری بیشتر از افراد متأهل در معرض ابتلا به برخی انواع سرطان قرار دارند. با این حال، دانشمندان تأکید میکنند که این ارتباط به معنای نقش مستقیم ازدواج در پیشگیری از سرطان نیست.
نتایج یک پژوهش گسترده نشان میدهد میان وضعیت تأهل و خطر ابتلا به سرطان ارتباط قابل توجهی وجود دارد.
به نقل از ScienceAlert، در این مطالعه، پژوهشگران دانشگاه میامی دادههای مربوط به بیش از ۴ میلیون مورد سرطان ثبتشده بین سالهای ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۲ را در ۱۲ ایالت آمریکا بررسی کردند. این دادهها جمعیتی بالغ بر ۱۰۰ میلیون فرد ۳۰ ساله و بالاتر را در بر میگرفت.
بر اساس یافتههای این تحقیق، افرادی که هرگز ازدواج نکردهاند، بیش از سایر گروهها در معرض ابتلا به سرطان قرار دارند. میزان بروز سرطان در مردان هرگز ازدواجنکرده ۶۸ درصد و در زنان هرگز ازدواجنکرده ۸۵ درصد بیشتر از افرادی بود که در زمان مطالعه متأهل بودند یا سابقه ازدواج داشتند.
با این حال، پژوهشگران تأکید میکنند که نتایج این مطالعه به معنای آن نیست که ازدواج بهطور مستقیم از سرطان پیشگیری میکند. به گفته آنان، وضعیت تأهل میتواند نمایانگر مجموعهای از عوامل اجتماعی، اقتصادی و رفتاری باشد که بر سلامت افراد تأثیر میگذارند.
افراد متأهل معمولاً از حمایت اجتماعی بیشتری برخوردارند، شرایط اقتصادی باثباتتری دارند و از سوی همسر خود برای انجام معاینات پزشکی، شرکت در برنامههای غربالگری و رعایت سبک زندگی سالمتر تشویق میشوند. همچنین عواملی مانند مصرف دخانیات، میزان استرس، دسترسی به خدمات درمانی و رفتارهای مرتبط با سلامت میتوانند در توضیح این تفاوتها نقش داشته باشند.
بیشترین اختلاف میان گروههای مختلف در برخی سرطانهای خاص مشاهده شد. برای مثال، میزان ابتلا به سرطان مقعد در مردان هرگز ازدواجنکرده تقریباً پنج برابر بیشتر از مردانی بود که سابقه ازدواج داشتند. همچنین زنان هرگز ازدواجنکرده تقریباً سه برابر بیشتر از سایر زنان به سرطان دهانه رحم مبتلا میشدند.
پژوهشگران یادآور میشوند که هر دو سرطان یادشده ارتباط نزدیکی با ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) دارند. از این رو، تفاوت در میزان غربالگری، واکسیناسیون، مراقبتهای پزشکی و رفتارهای پیشگیرانه میتواند بخشی از علت این اختلاف باشد.
در مقابل، سرطانهایی مانند سرطان پستان و سرطان پروستات که برنامههای غربالگری گسترده و شناختهشدهای برای آنها وجود دارد، تفاوت کمتری میان افراد متأهل و مجرد نشان دادند.
محققان همچنین به محدودیتهای این پژوهش اشاره کردهاند. این مطالعه از نوع مشاهدهای بوده و تنها میتواند وجود ارتباط میان دو عامل را نشان دهد، نه رابطه علت و معلولی را. علاوه بر این، دستهبندیهای مورد استفاده تفاوت میان ازدواجهای موفق و ناموفق یا زندگیهای مشترک بدون ثبت رسمی ازدواج را در نظر نگرفته است.
به باور پژوهشگران، وضعیت تأهل میتواند بهعنوان یک شاخص اجتماعی مهم در ارزیابی خطر سرطان مورد توجه قرار گیرد و به شناسایی گروههایی کمک کند که ممکن است بیش از دیگران به برنامههای پیشگیری، آموزش سلامت و غربالگری نیاز داشته باشند.