زندگی نزدیک خشکشویی‌ها خطر ابتلا به پارکینسون را افزایش می‌دهد؟

یک مطالعه گسترده جدید در آمریکا ارتباطی میان زندگی در نزدیکی واحدهای خشکشویی و افزایش احتمال ابتلا به پارکینسون" aria-label="لینک به یافته ای جدید در مورد بیماری پارکینسون">بیماری پارکینسون پیدا کرده است. پژوهشگران سوابق پزشکی نزدیک به ۱۹ میلیون فرد ۶۷ ساله و بالاتر را بررسی کردند و دریافتند هرچه فاصله محل زندگی افراد از خشکشویی کمتر باشد، ارتباط آماری با خطر پارکینسون بیشتر دیده می‌شود.

بر اساس نتایج این پژوهش، افرادی که در فاصله حدود ۱۵۰ متری از یک خشکشویی زندگی می‌کردند، در مقایسه با کسانی که در فاصله حدود ۶.۴ تا ۸ کیلومتری قرار داشتند، با ۱۴ درصد خطر برآوردشده بیشتر برای ابتلا به پارکینسون مواجه بودند. این ارتباط با افزایش فاصله از خشکشویی به‌تدریج کاهش پیدا می‌کرد.

این ارتباط در برخی انواع پارکینسون حتی بیشتر بود. برای افرادی که بیماری آنها با مشکلات راه رفتن و تعادل همراه بود، خطر برآوردشده حدود ۲۳ درصد بیشتر گزارش شد و در موارد همراه با اختلالات شناختی نیز این رقم به حدود ۲۵ درصد رسید.

یکی از نگرانی‌های اصلی پژوهشگران، حلال‌های کلردار مورد استفاده در صنعت خشکشویی است. موادی مانند تری‌کلرواتیلن (TCE) و پرکلرواتیلن (PCE) در گذشته و حال در برخی فرایندهای نظافت و خشکشویی استفاده شده‌اند. این مواد می‌توانند در صورت آلودگی خاک یا آب زیرزمینی، به شکل بخار وارد ساختمان‌های اطراف شوند؛ فرایندی که «نفوذ بخار» نام دارد.

با این حال، این نتایج به معنای اثبات رابطه علت و معلولی نیست. پژوهشگران تأکید کرده‌اند که مطالعه صرفاً ارتباط میان فاصله محل سکونت و احتمال ابتلا به پارکینسون را نشان می‌دهد و نمی‌توان گفت زندگی در کنار هر خشکشویی مستقیماً باعث این بیماری می‌شود. عوامل محیطی، نوع مواد مورد استفاده و شرایط ساختمان نیز می‌توانند در میزان مواجهه نقش داشته باشند.

بیشتر بخوانید: کشف مواد شیمیایی سرطان‌زا در اکستنشن‌های مو

این یافته‌ها اهمیت نظارت بر مواد شیمیایی مورد استفاده در خشکشویی‌ها و بررسی آلودگی‌های محیطی اطراف این واحدها را بیشتر می‌کند. در ایران نیز منابع دانشگاهی درباره خطرات شغلی مواد مورد استفاده در خشکشویی‌ها، از جمله پرکلرواتیلن، هشدار داده‌اند؛ هرچند میزان خطر به مقدار و مدت مواجهه و شرایط محیطی بستگی دارد.