یک مطالعه علمی هشدار میدهد که تغییر ساعت به وقت تابستانی ممکن است خطرات جدی برای افراد مبتلا به بیماریهای مزمن روانی ایجاد کند.
این مطالعه در حالی منتشر میشود که در آمریکا صداهای فزایندهای برای پایان دادن به این رسم فصلی بلند شده است. جلو بردن ساعتها به میزان یک ساعت در بهار و برگرداندن آنها به وقت استاندارد در پاییز، که در ابتدا برای بهینهسازی استفاده از نور روز اجرا میشد، اکنون در بیش از هفتاد کشور جهان رعایت میشود. پژوهشها نشان دادهاند که این تغییرات دو بار در سال میتواند بر ساعت درونی طبیعی بدن یا ریتم شبانهروزی تأثیر بگذارد و برای سلامت و ایمنی نزدیک به یک میلیارد نفری که از این رسم پیروی میکنند، پیامدهایی داشته باشد.
با این حال، دانشمندان دانشگاه ایالتی نیومکزیکو میگویند تحقیقات درباره آثار دقیق وقت تابستانی بر سلامت روان هنوز پراکنده است. یک بررسی جدید، یافتههای شصت مطالعه جهانی در زمینههای روانپزشکی، علوم اعصاب و سلامت عمومی را گردآوری کرده تا شواهد مربوط به اثرات وقت تابستانی را یکپارچه کند.
به نقل از ایندیپنت دانشمندان دریافتند که جابجایی یک ساعتی ناشی از وقت تابستانی به عنوان یک عامل تنشزای شبانهروزی در کل جمعیت عمل میکند. محققان در این مرور که در نشریه Brain Sciences منتشر شده، هشدار میدهند که افراد مبتلا به افسردگی، اختلال دوقطبی، اختلالات اضطرابی، اختلال استرس پس از سانحه، اختلال کمتوجهی-بیشفعالی و اختلالات روانپریشی در روزها و هفتههای پس از تغییر ساعت با خطرهای بالایی روبرو هستند.
الیزابت انگلند-کندی، استادیار بهداشت عمومی در دانشگاه ایالتی نیومکزیکو، گفت اکنون شواهدی داریم که نشان میدهد تغییرات ساعت تابستانی ریتمهای شبانهروزی را به گونهای مختل میکند که برای افراد دارای مشکلات سلامت روان و اختلالات خواب مضر است.
کاویتا باترا، یکی از نویسندگان این مطالعه از دانشگاه نوادا در لاس وگاس، توضیح داد که ما ساعتها را در یک شب تغییر میدهیم، اما مغز به این سرعت تطابق پیدا نمیکند. وقت تابستانی بیصدا ساعت بیولوژیک بدن را مختل میکند و بر خواب، تنظیم هیجانات، شناخت و ثبات روانپریشی تأثیر میگذارد.
این یافتهها در حالی منتشر میشود که صداهای فزایندهای در آمریکا برای پایان دادن به وقت تابستانی به گوش میرسد. دکتر باترا گفت برای میلیونها نفری که با بیماری مزمن روانی زندگی میکنند، این موضوع چیزی فراتر از کمبود خواب است.
محققان در این مطالعه نوشتند که در طیف وسیعی از بیماریها، وقت تابستانی، به ویژه انتقالهای بهاری، با افزایش اختلال خواب، نقص در عملکرد اجرایی، کاهش توجه و حافظه کاری، افزایش واکنشپذیری هیجانی، تشدید علائم افسردگی و افزایش خطر ابتلا به دورههای شیدایی همراه است.
در حال حاضر، دانشمندان از پزشکان بالینی میخواهند که دورههای انتقالی وقت تابستانی را به عنوان پنجرههای خطر قابل تعدیل در نظر بگیرند که در آنها میتوانند راهنمایی پیشگیرانه به بیماران ارائه دهند، مثلاً اینکه چند روز پیش از تغییر ساعت، برنامه خواب خود را به تدریج تنظیم کنند. آنها میگویند پزشکان میتوانند برای بیماران، نور درمانی صبحگاهی را تجویز کنند تا در هفتههای اطراف این تغییرات به تنظیم مجدد ریتم طبیعی بدن کمک کند.
محققان معتقدند وقت استاندارد دائمی، به سلامت عمومی روان کمک بیشتری میکند، زیرا با نور طبیعی صبح و ساعت درونی بدن هماهنگی نزدیکتری دارد. جگدیش خوبچاندانی، نویسنده دیگر این مطالعه از دانشگاه ایالتی نیومکزیکو، گفت که اگرچه بیش از صد کشور در مقطعی از گذشته وقت تابستانی را تجربه کردهاند، اما در حال حاضر فقط حدود یک سوم جهان از این آیین پیروی میکنند، در حالی که ارزش چندانی برای رفاه اجتماعی یا اقتصادی ندارد.
دکتر خوبچاندانی افزود که ما به طور بالقوه همچنان میلیونها دلار به دلیل آسیبهای محل کار مرتبط با وقت تابستانی، تصادفات رانندگی و مشکلات سلامتی مانند حملات قلبی و سکتههای مغزی از دست خواهیم داد.
