ریموس ۶۰۰ در تنگه هرمز به دام افتاد؛ ایران یک زهپاد پیشرفته آمریکایی را به دست آورد

نیروی دریایی سپاه پاسداران از به‌دست‌آوردن یک شناور زیرسطحی بدون‌سرنشین REMUS 600 در تنگه هرمز خبر داده است؛ سامانه‌ای که برای مأموریت‌های مختلف زیرآبی از جمله شناسایی، جمع‌آوری اطلاعات، نقشه‌برداری از بستر دریا و کشف مین طراحی شده است. این خبر در پنجم مهر ۱۴۰۵ منتشر شد و رسانه‌های داخلی از آن به‌عنوان دومین شناور زیرسطحی آمریکایی که در هفته‌های اخیر در اختیار ایران قرار گرفته یاد کرده‌اند.

بر اساس اطلاعیه نیروی دریایی سپاه، این شناور در جریان یک عملیات هماهنگ اطلاعاتی و جنگ الکترونیک به دست نیروهای ایرانی افتاده و اکنون در اختیار متخصصان قرار دارد تا اطلاعات موجود روی آن بازیابی شود. سپاه همچنین مدعی شده این شناور هنگام انجام مأموریت شناسایی در تنگه هرمز فعالیت می‌کرده است.

REMUS 600 زیردریایی سرنشین‌دار نیست؛ بلکه یک وسیله زیرسطحی خودکار یا AUV است که می‌تواند بخش قابل توجهی از مأموریت خود را بدون کنترل دائمی اپراتور انجام دهد. این سامانه برای حمل مجموعه‌ای از حسگرها طراحی شده و بسته به نوع مأموریت می‌تواند به تجهیزات مختلفی مانند سونار و حسگرهای محیطی مجهز شود.

یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های این خانواده، توانایی فعالیت در عمق حدود ۶۰۰ متر است؛ عددی که در نام REMUS 600 نیز بازتاب پیدا کرده است. گزارش‌های فنی منتشرشده درباره این سامانه همچنین از بدنه‌ای با قطر حدود ۳۲٫۴ سانتی‌متر و قابلیت انجام مأموریت‌های طولانی زیر آب خبر می‌دهند. تسنیم طول نمونه مورد اشاره را حدود ۴.۳ متر و ماندگاری آن در آب را تا حدود ۷۰ ساعت در سرعت استاندارد اعلام کرده است.

این شناور برای مأموریت‌هایی مانند نقشه‌برداری بستر دریا، شناسایی زیرآبی، کشف و طبقه‌بندی مین‌های دریایی، جمع‌آوری داده‌های محیطی و جست‌وجوی اهداف زیرسطحی کاربرد دارد. استفاده از سامانه‌های ناوبری اینرسیایی، DVL و تجهیزات آکوستیکی به آن اجازه می‌دهد بدون نیاز به ارتباط دائمی با اپراتور مسیر مأموریت خود را دنبال کند.

تسنیم گزارش داده که REMUS 600 علاوه بر نیروی دریایی آمریکا، در اختیار شماری از کشورهای دیگر نیز قرار گرفته و طراحی ماژولار آن امکان استفاده از حسگرهای مختلف را فراهم می‌کند. همین ویژگی باعث شده این سامانه صرفاً یک وسیله شناسایی ساده نباشد و بتواند برای مأموریت‌های متنوع زیرآبی مورد استفاده قرار گیرد.

از سوی دیگر، ارزش اصلی این ماجرا فقط خود شناور نیست. بازیابی موفق اطلاعات، داده‌های ذخیره‌شده در سامانه می‌تواند از نظر شناخت تجهیزات، مسیرهای پیموده‌شده و داده‌های مأموریت اهمیت داشته باشد. با این حال، درباره اینکه دقیقاً چه اطلاعاتی روی نمونه به‌دست‌آمده وجود داشته و چه مقدار از آن قابل بازیابی است، تاکنون اطلاعات مستقلی منتشر نشده است.

در حال حاضر، مهم‌ترین بخش ماجرا همچنان ادعای توقیف این شناور توسط نیروی دریایی سپاه است. رسانه‌های داخلی جزئیات مختلفی درباره عملیات منتشر کرده‌اند، اما اطلاعات مستقل درباره چگونگی کنترل و به‌دست‌آوردن REMUS 600 و وضعیت اطلاعات ذخیره‌شده روی آن هنوز در دسترس نیست.