پژوهشگران انگلیسی انستیتو ملی تحقیقات سلامت و مراقبت در پروژه تحقیقاتی وابسته به دانشگاه ساوتهمپتون، سعی دارند پوست تنه درختان را به عنوان ابزاری برای سنجش و ردیابی ذرات معلق آلودهکننده هوا معرفی کنند. با این روش میتوان آلودگی هوای شهری را در مناطق مختلف اندازهگیری و منشاء آن راشناسایی کرد.
پژوهشگران در این مطالعه، با جمعآوری نمونههایی از پوست تنه درختان در شهرهای مختلف و آنالیز مواد شیمیایی موجود در آنها به منشأ ذرات معلق و آلایندهها پی بردند.
دانشمندان بر این باورند که ذرات معلق و آلایندههای هوا مانند یک اثر انگشت شیمیایی از خود ردی در موجودات زنده به ویژه گیاهان به جای میگذارند. با توجه به این ویژگی، پوست تنه درختان می تواند شبیه یک حافظه دیجیتالی عمل و انواع آلاینده و منشاء آنها را در خود ثبت و ذخیره کند.
این پروژه میتواند به برنامهریزی مؤثر برای بهبود کیفیت هوا و تشخیص مناطق آلودهتر کمک کند. زیرا آلودگیها همه مناطق یک شهر را یکسان تحت تأثیر قرار نمیدهند؛ به همین دلیل باید کیفیت هوای هر محله از شهر را دقیقتر سنجید تا بتوان از طریق تجزیه و تحلیل ترکیبات شیمایی ذخیرهشده در پوست درختان به شناسایی منشاء پنهان آلایندهها پرداخت.
بسیاری از ذرات معلق و آلاینده هوا به قدری ریزند که با چشم دیده نمیشوند یا نمیتوان متوجه ورود آنها به دهان و بینی شد. این ذرات به راحتی به بافت ریه نفوذ و حتی به گردش خون راه پیدا میکنند و از این طریق وارد مغز، کلیه، قلب و دیگر اندامهای حیاتی میشوند. به همین دلیل است که ساکنین شهرهای آلوده در طولانیمدت دچار سرطان ریه، آسم، سکته مغزی، بیماریهای قلبی و دیگر امراض میشوند.
