گزارش مالی جدید پرسپولیس یک واقعیت مهم را درباره اقتصاد فوتبال ایران نشان می‌دهد: درآمد بالای ثبت‌شده در صورت‌های مالی، لزوماً به معنای درآمدزایی متنوع و پایدار از فعالیت‌های فوتبالی نیست. سرخ‌پوشان در مهرماه ۱۴۰۵ بیش از ۱۹۵ میلیارد تومان درآمد شناسایی کردند، اما سهم بلیت‌فروشی از این رقم تنها حدود ۹۳۶ میلیون تومان بود؛ رقمی که در مقایسه با درآمد ثبت‌شده از محل برند و علائم تجاری، بسیار ناچیز به نظر می‌رسد.
بر اساس گزارش فعالیت ماهانه منتشرشده در سامانه کدال، پرسپولیس در مهرماه ۱۹۵ میلیارد و ۲۳۷ میلیون تومان درآمد شناسایی کرده است. مجموع درآمد ثبت‌شده باشگاه از ابتدای تیر تا پایان مهر نیز به حدود ۲۷۸ میلیارد و ۸۴۴ میلیون تومان رسیده است. بااین‌حال، بررسی جزئیات نشان می‌دهد که بخش عمده درآمد ماهانه از محل استفاده از برند و علائم تجاری به دست آمده، نه از فروش بلیت مسابقات یا سایر درآمدهای مستقیم روز بازی.
درآمد پرسپولیس دقیقاً از کجا تأمین شد؟
#| منبع درآمد در مهر ۱۴۰۵ | مبلغ | سهم تقریبی از درآمد ماه |
|---|
| برند و علائم تجاری | ۱۷۰٫۶۲۵ میلیارد تومان | ۸۷٫۴ درصد |
| مشارکت و کمک‌های هواداری | ۱۸٫۶۸۹ میلیارد تومان | ۹٫۶ درصد |
| سود سپرده بانکی | ۲٫۵۸۹ میلیارد تومان | ۱٫۳ درصد |
| آکادمی و مدارس فوتبال | ۱٫۷۵ میلیارد تومان | ۰٫۹ درصد |
| بلیت‌فروشی | ۰٫۹۳۶ میلیارد تومان | حدود ۰٫۵ درصد |
این ارقام نشان می‌دهند که درآمد ثبت‌شده از محل برند و علائم تجاری در مهرماه حدود ۱۸۲ برابر درآمد بلیت‌فروشی بوده است. به بیان ساده‌تر، در این ماه از هر ۱۰۰ تومان درآمد شناسایی‌شده پرسپولیس، حدود ۸۷ تومان به برند و علائم تجاری مربوط بوده و کمتر از یک تومان از بلیت‌فروشی آمده است.
چرا این اعداد برای آینده مالی پرسپولیس اهمیت دارند؟
#
- نکته اول؛ درآمد برند با درآمد روز مسابقه فرق دارد. قراردادهای تجاری و استفاده از نام و نشان باشگاه می‌توانند منابع مالی مهمی باشند، اما برای ارزیابی وضعیت اقتصادی پرسپولیس باید مشخص شود این درآمدها تا چه اندازه تکرارپذیرند و چه زمانی به پول نقد تبدیل می‌شوند. گزارش شناسایی درآمد به‌تنهایی میزان وصول نقدی را مشخص نمی‌کند.
- نکته دوم؛ مشکل بلیت‌فروشی فقط تعداد تماشاگر نیست. نبود امکان استفاده از ورزشگاه آزادی، ظرفیت درآمدزایی پرسپولیس از مسابقات خانگی را محدود کرده است؛ اما حتی با بازگشت به این ورزشگاه نیز درآمد ناخالص بلیت‌فروشی با درآمد خالص باشگاه برابر نخواهد بود. هزینه اجاره ورزشگاه، برگزاری مسابقه و سهم سایر طرف‌ها از درآمد باید از محاسبات کم شود. بدون دسترسی به قراردادها و جزئیات هزینه‌ها، نمی‌توان میزان سود احتمالی بازگشت به آزادی را دقیق محاسبه کرد.
- نکته سوم؛ هواداران هم مشتری‌اند و هم تأمین‌کننده مالی. پرسپولیس در مهرماه حدود ۱۸٫۷ میلیارد تومان درآمد از مشارکت و کمک‌های هواداری ثبت کرده است. توسعه فروش پیراهن و محصولات رسمی، عضویت هواداری، خدمات ویژه و فروش دیجیتال می‌تواند راهی برای تبدیل علاقه هواداران به درآمد تجاری متنوع‌تر باشد؛ البته موفقیت این روش‌ها به شفافیت مالی، کیفیت خدمات و اعتماد هواداران وابسته است.
آیا بازگشت به آزادی مشکل مالی پرسپولیس را حل می‌کند؟
#بازگشت به ورزشگاه آزادی می‌تواند امکان افزایش درآمد روز مسابقه را فراهم کند، اما به‌تنهایی مشکل تمرکز درآمد را برطرف نمی‌کند. برای سنجش اثر واقعی آن، باید درآمد بلیت‌فروشی چند مسابقه خانگی، تعداد تماشاگران، متوسط قیمت بلیت و هزینه‌های برگزاری مسابقات کنار هم بررسی شوند.
از طرف دیگر، گزارش‌های مربوط به کاهش حضور تماشاگران در لیگ برتر نشان می‌دهند که اقتصاد روز مسابقه فقط به ظرفیت ورزشگاه وابسته نیست؛ جذابیت مسابقات، دسترسی به ورزشگاه، قیمت بلیت و تجربه حضور تماشاگر نیز اهمیت دارند. بنابراین افزایش ظرفیت فیزیکی بدون توجه به تقاضای واقعی، لزوماً به درآمد بیشتر منجر نمی‌شود.
یک نکته مهم درباره وضعیت مالی باشگاه
#باید میان «درآمد شناسایی‌شده»، «پول وصول‌شده» و «سود خالص» تفاوت گذاشت. درآمد ۱۹۵ میلیارد تومانی مهرماه به این معنا نیست که همین مبلغ به‌طور کامل وارد حساب بانکی باشگاه شده یا پرسپولیس در آن ماه ۱۹۵ میلیارد تومان سود کرده است. برای قضاوت درباره سلامت مالی باشگاه، بررسی هزینه‌ها، بدهی‌ها، مطالبات و جریان نقدی نیز ضروری است.
جمع‌بندی: مسئله پرسپولیس فقط پایین بودن درآمد بلیت‌فروشی نیست؛ ترکیب درآمدها نشان می‌دهد بخش عمده رقم ثبت‌شده در مهرماه به برند و علائم تجاری وابسته بوده است. بازگشت به آزادی می‌تواند بخشی از ظرفیت درآمدزایی روز مسابقه را احیا کند، اما درآمد پایدارتر زمانی شکل می‌گیرد که باشگاه علاوه بر قراردادهای برند، از فروش محصولات رسمی، خدمات هواداری، بلیت‌فروشی و فعالیت‌های تجاری متنوع نیز درآمد قابل اتکا داشته باشد.
