پژوهشگران به شواهد تازهای درباره یک قارچ موسوم به Mucor racemosus دست یافتهاند که میتواند به کاهش آسیبهای ناشی از پرتوهای یونیزان در بدن کمک کند. این قارچ بهطور طبیعی در دستگاه گوارش انسان یافت میشود و آزمایشهای انجامشده روی موشها نتایج امیدوارکنندهای نشان داده است.
در این مطالعه، موشهایی که این قارچ را دریافت کرده بودند پس از قرار گرفتن در معرض تشعشع، کاهش وزن، التهاب و استرس اکسیداتیو کمتری نسبت به گروه کنترل داشتند. بررسیهای بیشتر نشان داد که این اثر حتی در موشهای فاقد میکروارگانیسمهای روده نیز مشاهده میشود؛ موضوعی که نشان میدهد خود قارچ نقش مستقیمی در این فرایند دارد.
محققان سه ترکیب مهم شامل ال-گلوتامیک اسید، ال-آسپارتیک اسید و دی-آلانین؟ را در این سازوکار دخیل دانستهاند که در ترمیم آسیبهای DNA و بازسازی بافت روده نقش دارند. همچنین این قارچ میتواند با تغییر فعالیت برخی باکتریهای روده، تولید ترکیباتی را افزایش دهد که به مقاومت بیشتر سلولها در برابر آسیب پرتویی کمک میکنند.
در بخش دیگری از آزمایش، پژوهشگران نوعی پنیر تخمیری حاوی این قارچ را به موشهای در معرض پرتو دادند. نتایج از کاهش التهاب روده و تقویت سد دفاعی این اندام حکایت داشت. با این حال، این یافتهها هنوز در مرحله آزمایشهای حیوانی قرار دارند و به هیچ وجه به معنی اثبات اثر محافظتی این قارچ در انسان نیستند.
پیش از این نیز دانشمندان به مقاومت بالای برخی قارچهای دارای ملانین در برابر پرتوهای شدید پی برده بودند. برای نمونه، گونههایی از قارچهای ملانیندار در محیط بسیار پرتوزای اطراف نیروگاه چرنوبیل مشاهده شدهاند و تحقیقات نشان داده است که ملانین میتواند در مقاومت آنها در برابر تشعشع نقش داشته باشد.
با وجود نتایج امیدوارکننده، استفاده از Mucor racemosus بهعنوان یک روش محافظت در برابر پرتو برای انسان هنوز نیازمند مطالعات بیشتری است؛ بهخصوص که برخی قارچها میتوانند برای افراد دارای ضعف سیستم ایمنی خطرناک باشند.
