اگر هنگام خرید کابل شارژ بین USB-A و USB-C مردد هستید، پاسخ کوتاه این است که در بسیاری از تجهیزات جدید، USB-C ظرفیت بیشتری برای شارژ سریع دارد؛ اما صرفاً شکل کانکتور تعیینکننده سرعت شارژ نیست. استاندارد شارژ، توان آداپتور، قابلیت گوشی و مشخصات خود کابل هم باید با یکدیگر سازگار باشند.
مهمترین فناوری در این زمینه USB Power Delivery یا USB PD است. طبق اعلام USB Implementers Forum، استاندارد USB PD 3.1 امکان انتقال توان تا ۲۴۰ وات را از طریق کابل و کانکتور USB-C فراهم میکند؛ قابلیتی که برای لپتاپها و تجهیزات پرمصرف نیز کاربرد دارد.
در مقابل، USB-A نیز میتواند از فناوریهای شارژ سریع پشتیبانی کند و بنابراین نمیتوان گفت هر کابل USB-A الزاماً کند است. برای نمونه، شارژر USB-A شرکت Belkin با فناوری Quick Charge 3.0 میتواند تا ۱۸ وات توان ارائه دهد، در حالی که شارژرهای USB-C این شرکت با پشتیبانی از USB PD در مدلهای مختلف به ۲۰، ۳۰ وات و بیشتر میرسند.
تفاوت مهمتر زمانی مشخص میشود که به توانهای بالاتر برسیم. USB-IF اعلام کرده کابلهای USB-C دارای گواهی این مجموعه با نشانهای ۶۰ یا ۲۴۰ وات مشخص میشوند تا کاربر بتواند توان قابل پشتیبانی کابل را تشخیص دهد. بنابراین حتی در دنیای USB-C نیز هر کابلی برای شارژ فوقسریع مناسب نیست.
نکته مهم دیگر این است که USB-C الزاماً به معنی USB 3.2، USB4 یا حتی USB PD نیست. USB-IF صراحتاً میگوید این فناوریها از یکدیگر جدا هستند و سازنده میتواند یک محصول USB-C تولید کند که فقط از بخشی از قابلیتهای استاندارد پشتیبانی کند.
در نتیجه، اگر هدف شما شارژ سریع گوشی، تبلت یا لپتاپ است، بهتر است به جای توجه صرف به ظاهر کابل، توان قابل پشتیبانی آن و استاندارد شارژ را بررسی کنید. در بسیاری از دستگاههای جدید، ترکیب USB-C به USB-C + شارژر USB PD امکان استفاده از توان بالاتری را فراهم میکند؛ البته نهایت سرعت همچنان به قابلیت خود دستگاه نیز وابسته است.
USB-C معمولاً انتخاب مناسبتری برای شارژ سریع مدرن است، اما USB-C بودن بهتنهایی تضمینکننده سرعت بیشتر نیست. برای بیشترین سرعت، باید سه بخش اصلی یعنی شارژر، کابل و دستگاه از استاندارد و توان موردنیاز یکدیگر پشتیبانی کنند.
