استارتآپ تازه تاسیس میرندیل قرار است در زمینهای کار کند که بسیاری از توسعهدهندگان هوش مصنوعی نسبت به توسعه آن هشدار دادهاند: «هوش مصنوعیای که میتواند هوش مصنوعی هوشمندتری بسازد». نکته مهم این استارتآپ، همبنیانگذاران آن است که از چهار تن، سه نفر آنها ایرانی هستند.
هوش مصنوعی که میتواند هوش مصنوعی هوشمندتری بسازد: «این شرط اصلی آزمایشگاههای بزرگ هوش مصنوعی برای تسریع در افزایش قابلیتهای خود است.» اما این آزمایشگاهها مانع از استفاده افراد خارجی از ابزارهای آنها برای انجام همین کار میشوند. اکنون دو نفر از کهنهکاران آن آزمایشگاههای بزرگ شرط میبندند که میتوانند با ساخت و توزیع هوش مصنوعی که تحقیقات هوش مصنوعی را برای همه تسریع میکند، کارفرمایان سابق خود را غافلگیر کنند.
به نوشته والاستریت ژورنال، استارتآپ آنها که میرندیل (Mirendil) نام دارد، روز چهارشنبه اعلام کرد که با ارزشگذاری ۱میلیارد دلاری، ۲۰۰میلیون دلار بودجه اولیه از شرکتهای سرمایهگذاری اندرسین هوروویتز (Andreessen Horowitz) و کلاینر پرکینز (Kleiner Perkins) و شرکت تولیدکننده تراشه انویدیا جمعآوری کرده است که یکی از بزرگترین ارزشگذاریهای اولیه برای یک شرکت جدید هوش مصنوعی در سالهای اخیر است. بهنام نیشابور و هارش مهتا، بنیانگذاران میرندیل، میگویند امیدشان این است که ساخت هوش مصنوعی خود-بهبودیابنده بتواند به توسعهدهندگان هوش مصنوعی متنباز کمک کند تا با آزمایشگاههای پیشرو همگام شوند. آنها میگویند تسریع تحقیقات هوش مصنوعی به دانشمندان این امکان را میدهد که مدلهای هوش مصنوعی تخصصی داخلی خود را در زمینههایی مانند پزشکی یا مواد توسعه دهند.
نیشابور، مدیر اجرایی میرندیل، در مصاحبهای گفت: «کاری که ما انجام میدهیم نوعی هوش مصنوعی برای هوش مصنوعی برای علم است، نه هوش مصنوعی برای علم.» او به ایجاد مدلی اشاره کرد که بتواند خطر ابتلا به بیماری آلزایمر را در فرد پیشبینی کند و این یکی از راههایی است که یک مشتری ممکن است از ابزارهای آینده میرندیل استفاده کند.
این دو بنیانگذار در سال ۲۰۱۹ هنگام کار در گوگل با هم آشنا شدند. مهتا یک ایمیل برای نیشابور فرستاد، که تازه به این شرکت پیوسته بود و به خاطر کارش در زمینه درک چگونگی عملکرد مدلهای هوش مصنوعی شناخته شده بود. مهتا گفت: «او از قبل هم مثل یک سلبریتی کوچک در این حوزه بود.» مهتا گفت: «آنها مدتها در مورد امکانات آینده استفاده از هوش مصنوعی برای تسریع علم هیجانزده بودند، اما در آن زمان، مدلها واقعا بد بودند». هر دوی آنها در اواخر سال ۲۰۲۴ به شرکت آنتروپیک نقل مکان کردند و در دسامبر ۲۰۲۵، اندکی پس از عرضه مدل Claude Opus ۴.۵، آنجا را ترک کردند؛ مدلی که بهطور چشمگیری قابلیتهای به اصطلاح عاملها را برای انجام وظایف پیچیده گسترش میداد.
جمعآوری کمکهای مالی میرندیل در حالی صورت میگیرد که آزمایشگاههای برتر هوش مصنوعی خود بهطور فزایندهای از هوش مصنوعی برای تسریع تحقیقات هوش مصنوعی استفاده میکنند. شرکت آنتروپیک اعلام کرد که تا ماه مه، مدل کلاود آن بیش از ۸۰ درصد از کد آنتروپیک را نوشته است. اما این شرکت، سایر توسعهدهندگان هوش مصنوعی را از استفاده از کلاود برای تسریع توسعه هوش مصنوعی پیشرفته خود منصرف میکند. شرایط خدمات آنتروپیک، استفاده از ابزارهای آن را برای توسعه «هرگونه محصول یا خدماتی که با خدمات ما رقابت میکند» ممنوع میکند. آنتروپیک در بیانیهای اعلام کرد که سیاستهای آن در بین ارائهدهندگان اصلی مدل، استاندارد است و به جلوگیری از تضعیف برتری ایالات متحده در هوش مصنوعی پیشرو توسط دشمنان خارجی کمک میکند. همچنین آنتروپیک بارها نسبت به استفاده از خود هوش مصنوعی برای کمک به ساخت هوش مصنوعی پیشرفتهتر هشدار داده است که کارشناسان از آن بهعنوان خودبهبودی بازگشتی نام میبرند.
برخی از محققان ایمنی هوش مصنوعی معتقدند که توانایی مدلها برای بازنویسی کد خود بدون نظارت انسانی میتواند به سناریویی منجر شود که در آن قابلیتهای هوش مصنوعی به سرعت فراتر از کنترل انسان رشد کند. اما مهتا و نیشابور خودبهبودی بازگشتی را «کوتاهترین مسیر» برای شتاب بخشیدن به علم میدانند و معتقدند که نظارت ایمن بر آن امکانپذیر خواهد بود. نیشابور گفت: «من این حرف را قبول ندارم که مردم فقط میگویند، اوه، این امکانپذیر نیست. این فقط یک مشکل دشوار است.» مت بورنشتاین، سرمایهگذار اندریسن هوروویتز گفت که آزمایشگاههای پیشرو صرفا «بازیگران اقتصادی منطقی» هستند که مشتریان را از توانایی افزایش بیش از حد مدلهای خود محروم میکنند و این امر نیاز به استارتآپی مانند میرندیل را ایجاد میکند. بورنشتاین گفت: «از نظر ساختاری، باید یک شرکت مستقل وجود داشته باشد.»
