به نقل ازای اف پی، افراد طی تاریخ با شگفتی ابطالجوزا، یک ابر ستاره سرخ نگاه کرده اند. سوابق نشان می دهد هزاران سال قبل مصریان باستان و بومیان استرالیا متوجه تغییر درخشش این ستاره در چرخه های متناوب شده بودند. دلیل این رویداد ناشناخته باقی ماند، اما در سال ۲۰۲۴ میلادی ستاره شناسان تخمین زدند دلیل آن رد شدن یک ستاره همدم و بسیار کوچک تر باشد.
بهترین شواهد از وجود یک ستاره همدم در پژوهشی که روز گذشته منتشر شد، وجود دارد. این شواهد براساس اطلاعات تلسکوپ بسیار بزرگ در رصد خانه جنوب اروپا واقع در شیلی ارائه شده است. «میگل مونتارژس» رهبر این پژوهش می گوید: این نتیجه گیری جستجویی به مدت یک قرن است.
ستاره شناسان بیم آن داشتند که تلسکوپ نتواند ستاره همراه را رصد کند اما درخشش نور ابطالجوزا ممکن بود قابلیت مشاهد ابزار را کور کند. این در حالی است که ستاره ابطالجوزا، هزار بار بزرگتر از خورشید است. ستاره همراه آن نیز «ابطالجوزا B» نام دارد و تصور می شود ۱.۵ برابر حجم خورشید باشد. مونتارژس در این باره می گوید: هنگامیکه تصاویر پردازش شده را دیدم، از روی صندلی جهیدم.
مشاهدات نشان داد ستاره همراه بسیار سنگین تر از باورها است و دو تا سه برابر خورشید است ومحققان به همین دلیل توانستند آن را رصد کنند. این مشاهدات مربوط به دسامبر ۲۰۲۴ است که در آن زمان ستاره همراه در دورترین فاصله از ابطالجوزا قرار داشت.
اما پردازش و تحلیل داده ها مدت زمان زیادی طول کشید که نتیجه آن در «ژورنال آسترونومی و آستروفیزیکس» منتشر شد.
هرچند به مشاهدات بیشتری نیاز است تا وجود ستاره همراه ثابت شد اما جای شک و تردید در این زمینه بسیار اندک است. ستاره ابطالجوزا، قبلا با کم نور شدن به مدت پنج ماه بین ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۰ میلادی ستاره شناسان را شگفت زده کرد. محققان نخست تصور کردند این تغییر به معنای آن است که ستاره به زودی در انفجاری عظیم می میرد. اما مشاهدات بیشتر نشان داد دلیل کم نور شدن مقدار انبوه ماده ای است که از سطح آن پرتاب می شود وبا تولید ابری از غبار، نور ستاره را مسدود می کند.
