یک فیزیکدان پیشنهاد کرده که ماده تاریک ممکن است از سیاهچالههایی تشکیل شده باشد که از جهانهای مرده قبلی باقی ماندهاند.
این یک راهحل جالب برای معمای ماده تاریک است. این ماده نامرئی و هنوز فرضی میتواند از سیاهچالههای «بازمانده» تشکیل شده باشد که از مرگ جهانهای پیشین جان سالم به در بردهاند.
این ایده به عنوان بخشی از مطالعهای جدید که در مجله Physical Review D منتشر شده، مورد بررسی قرار گرفته. انریکه گازتانگا، نویسنده اصلی مقاله گفت این ایده بر دو مفهوم کلیدی استوار است: «جهش بزرگ»، ایدهای بحثبرانگیز مبنی بر اینکه مهبانگ بخشی از یک چرخه بیپایان بوده که در آن جهان منبسط و منقبض شده و دوباره منبسط میشود؛ و «سیاهچالههای اولیه».
گازتانگا نوشت که جهان ممکن است یک بار شروع نشده باشد، بلکه شاید جهش یافته باشد و ساختارهای تاریکی که امروزه کهکشانها را شکل میدهند، میتوانند بازماندههایی از دوران پیش از مهبانگ باشند.
سیاهچالهها به عنوان کاندیدای ماده تاریک، جذابیت زیادی دارند. هر دو عمدتاً نامرئی اما همچنان عظیم هستند، و اگر تقصیر را به گردن سیاهچالهها بیندازیم، دیگر نیازی به جستجوی ذرات کشف نشده یا یک شکل کاملاً جدید از فیزیک نداریم.
چنین نظریههایی بر سیاهچالههای اولیه تمرکز دارند که تصور میشود تنها چند ثانیه پس از مهبانگ تشکیل شدهاند. در حالی که سیاهچالههای معمولی از مرگ انفجاری یک ستاره متولد میشوند، سیاهچالههای اولیه مستقیماً از شرایط شدید کیهان اولیه پدید آمدهاند و بالقوه میتوانند از یک اتم شروع شده باشند. اینها باید در سراسر کیهان پراکنده باشند، اما هیچکدام تاکنون شناسایی نشدهاند.
با این حال، بسیاری از فیزیکدانان معتقدند که آنها وجود دارند. در مدل گازتانگا، برخی از آنها ممکن است بازماندههایی از یک جهان قبلی باشند که منقبض شده و همه چیز را هنگام فشرده شدن به یک تکینگی از بین برده، یا تقریباً همه چیز را.
گازتانگا گفت: «ما دریافتیم که چیزهایی بزرگتر از ۹۰ متر میتوانند از مرحله گذار از فروپاشی به انبساط جان سالم به در ببرند. این امر بازماندههایی را بر جای میگذارد که اطلاعات را از دوران کیهانی قبلی حمل میکنند. این بازماندهها میتوانند شامل سیاهچالهها، امواج گرانشی و نوسانات چگالی باشند.»
در این مدل، سیاهچالههای بازمانده میتوانند از طریق بقای مستقیم، یا با تشکیل از تودههای ماده که به اجسام بسیار فشرده فرو میریزند، پدیدار شوند. گازتانگا توضیح داد که در واقع، کهکشانها و ستارگان فاز انقباض به سیاهچالهها تبدیل میشوند.
این احتمالات وسوسهانگیز هستند. اگر جهش، تعداد کافی سیاهچالههای بازمانده تولید کند، آنها میتوانند بخش قابل توجهی از ماده تاریک را تشکیل دهند. آنها همچنین میتوانند توضیح دهند که چگونه ما ابرسیاهچالههایی را پیدا میکنیم که تنها چند صد میلیون سال پس از مهبانگ وجود داشتهاند.
اما گازتانگا هشدار میدهد که هنوز کار زیادی باقی مانده است، زیرا این ایدهها باید با دادهها آزمایش شوند.
