یک شرکت دانشبنیان ایرانی از توسعه سگ رباتیک امداد و نجاتی با نام «حارس» خبر داده است که برای ورود به محیطهای خطرناک، شناسایی افراد گرفتار و کمک به نیروهای امدادی طراحی شده است. این ربات چهارپا میتواند به حسگرهای گازسنجی، دوربین حرارتی، تجهیزات تشخیص افراد زیر آوار و سامانه ارتباط صوتی با مصدومان مجهز شود.
به گفته مدیر توسعه محصول شرکت پارس ارتباط افزار، حارس با استفاده از رایانه پردازشی انویدیا Jetson AGX Xavier و دوربین عمقسنج، محیط اطراف را تحلیل میکند و قابلیت تشخیص موانعی مانند پله، سنگ و آوار را دارد. این سامانه همچنین برای حرکت در مسیرهای ناهموار و بازگشت به وضعیت عادی پس از واژگونی توسعه یافته است.
یکی از قابلیتهای مهم این ربات، امکان برقراری ارتباط صوتی دوطرفه با افراد گرفتار است؛ به این ترتیب نیروهای امدادی میتوانند بدون ورود مستقیم به محیطهای ناپایدار، صدای مصدومان را بشنوند و با آنها صحبت کنند. حارس همچنین میتواند محمولههایی مانند جعبه کمکهای اولیه و کپسول اکسیژن را به نقاطی منتقل کند که دسترسی انسان به آنها دشوار است.
این ربات چهارپا با برند «حارس» معرفی شده و به گفته سازندگان، میتواند با استفاده از حسگرها و سامانههای پردازش تصویر، موانع را شناسایی کند و مسیر حرکت خود را در شرایط پیچیده تنظیم کند. پردازنده Jetson AGX Xavier انویدیا و دوربین عمقسنج اینتل از تجهیزات بهکاررفته در سامانه هوشمند آن هستند.
بر اساس مشخصات اعلامشده از سوی شرکت سازنده، حارس قابلیت حمل بار تا ۲۰ کیلوگرم، فعالیت پیوسته تا چهار ساعت و حرکت در شیبهایی تا ۴۵ درجه را دارد. همچنین امکان تجهیز آن به حسگرهای تشخیص گازهای خطرناک، دوربین حرارتی، سامانه شناسایی افراد زیر آوار و اسکنر زیرسطحی با قابلیت شناسایی تا عمق یکونیم متر پیشبینی شده است.
نکته قابلتوجه، قابلیت ارتباط صوتی دوطرفه با مصدومان است؛ اپراتور میتواند از طریق میکروفون و بلندگوی نصبشده روی ربات با افراد گرفتار صحبت کند و وضعیت آنها را جویا شود. این ربات همچنین میتواند تجهیزات امدادی مانند جعبه کمکهای اولیه و کپسول اکسیژن را به مناطق صعبالعبور منتقل کند.
به گفته مدیر توسعه محصول شرکت پارس ارتباط افزار، قیمت پایه حارس حدود ۲۶ هزار دلار اعلام شده است. البته بخشی از اجزای اصلی حرکتی این پلتفرم از خارج تأمین شده و توسعه داخلی پروژه بیشتر بر افزودن سامانههای هوشمند پردازش، ادراک محیط و کنترل حرکت متمرکز بوده است. بنابراین حارس را باید یک پلتفرم رباتیک ارتقایافته برای مأموریتهای امدادی دانست، نه رباتی که تمام قطعات و فناوریهای اصلی آن در داخل کشور ساخته شدهاند.