دانشمندان می‌گویند تنها یک جلسه پیاده‌روی سریع در هفته می‌تواند چربی شکم را آب کند

نتایج یک پژوهش تازه نشان می‌دهد تنها یک جلسه پیاده‌روی تند در طول هفته می‌تواند به اندازه سه جلسه تمرین هفتگی در کاهش چربی شکم مؤثر باشد.

شاخص توده بدنی یا BMI در بسیاری از موارد افراد را به اشتباه در گروه دارای اضافه‌وزن یا مبتلا به چاقی قرار می‌دهد و همیشه معیار دقیقی برای ارزیابی وضعیت سلامت نیست.

پژوهشگران اعلام کردند تنها یک جلسه پیاده‌روی سریع در هفته می‌تواند به کاهش چربی بدن کمک کند و در عین حال مزایای قابل توجهی برای سلامت قلب به همراه داشته باشد. بررسی‌ها نشان داد این فواید تقریباً با انجام همین میزان فعالیت در قالب سه جلسه جداگانه طی هفته برابری می‌کند.

محققان دانشگاه هنگ‌کنگ در این مطالعه روی نوعی تمرین با عنوان پیاده‌روی تناوبی تمرکز کردند. در این شیوه، فرد دوره‌هایی از پیاده‌روی بسیار سریع را با زمان‌های کوتاه استراحت یا راه رفتن آرام ترکیب می‌کند.

این تحقیق که چهار ماه ادامه داشت، روی ۳۱۵ بزرگسال دارای چاقی شکمی انجام شد. این نوع چاقی به تجمع خطرناک چربی احشایی در ناحیه شکم و اطراف اندام‌های داخلی اشاره دارد.

چربی احشایی در مقایسه با چربی موجود در بازوها یا پاها تهدید بیشتری برای سلامت به شمار می‌رود، زیرا اطراف اندام‌های حیاتی بدن قرار می‌گیرد و احتمال ابتلا به بیماری‌های قلبی، دیابت و بسیاری از بیماری‌های جدی دیگر را افزایش می‌دهد.

در جریان این مطالعه، شرکت‌کنندگان به سه گروه تقسیم شدند. گروه نخست طی چهار ماه، هر هفته تنها یک جلسه ۷۵ دقیقه‌ای پیاده‌روی تناوبی انجام داد. گروه دوم همین ۷۵ دقیقه تمرین را در قالب سه جلسه جداگانه طی هفته اجرا کرد. گروه سوم نیز به عنوان گروه کنترل هیچ برنامه ورزشی مشخصی نداشت و در طول دوره مطالعه فعالیتی انجام نداد.

پژوهشگران برای اندازه‌گیری میزان چربی بدن، از اسکن سنجش تراکم استخوان استفاده کردند. این روش امکان بررسی دقیق نسبت چربی به عضله را فراهم می‌کند. دانشمندان سه شاخص اصلی شامل میزان کل چربی بدن، درصد چربی بدن و اندازه دور کمر را در سه مرحله اندازه‌گیری کردند؛ یک بار پیش از آغاز برنامه ورزشی، بار دیگر بلافاصله پس از پایان دوره ۱۶ هفته‌ای و سپس چهار ماه پس از اتمام برنامه.

نتایج این پژوهش که در نشریه علمی Nature Communications منتشر شده، نشان داد پس از گذشت ۱۶ هفته، هر دو گروهی که تمرین پیاده‌روی تناوبی انجام داده بودند، تقریباً بهبود یکسانی را تجربه کردند.

طبق این یافته، آنچه اهمیت بیشتری دارد، مجموع حجم فعالیت بدنی است و نه اینکه این تمرین‌ها در چند روز مختلف هفته تقسیم شوند. بررسی‌ها همچنین نشان داد تغییر محسوسی در فشار خون یا میزان کلسترول شرکت‌کنندگان مشاهده نشد. پژوهشگران معتقدند دلیل این موضوع آن است که بیشتر افراد در آغاز مطالعه نیز از نظر این شاخص‌ها وضعیت نسبتاً طبیعی داشتند.

کاهش اندازه دور کمر حتی تا چهار ماه پس از پایان برنامه ورزشی همچنان باقی ماند، هرچند بخش زیادی از مزایای مربوط به کاهش وزن و کاهش چربی بدن تا آن زمان از بین رفته بود.

محققان در جمع‌بندی اعلام کردند انجام تنها یک جلسه تمرین تناوبی در هفته می‌تواند گزینه‌ای عملی و مؤثر برای افرادی باشد که به دلیل مشغله‌های روزانه فرصت کافی برای چند نوبت ورزش در هفته ندارند.

پارکو سیو مینگ فای، استاد دانشگاه هنگ‌کنگ و سرپرست پژوهش، اعلام کرد اگرچه انجام تمرین تناوبی سه بار در هفته همچنان یکی از روش‌های رایج برای درمان چاقی محسوب می‌شود، اما یافته‌های این تحقیق نشان می‌دهد یک جلسه تمرین هفتگی نیز می‌تواند مزایای مشابهی ایجاد کند و به عنوان راهکاری کاربردی برای فعالیت بدنی مورد استفاده قرار گیرد.

او توضیح داد بسیاری از بزرگسالانی که با چاقی مرکزی روبه‌رو هستند، باید میان کار، تحصیل، مسئولیت‌های خانوادگی و سایر تعهدات روزانه تعادل برقرار کنند و کمبود زمان مهم‌ترین مانع آن‌ها برای ورزش در چند روز مختلف هفته است.

این پژوهشگر افزود به جای آنکه تنها بر توصیه انجام ورزش با دفعات زیاد تکیه شود، می‌توان تمرین تناوبی یک‌بار در هفته را نیز به عنوان گزینه‌ای مؤثر و قابل اجرا در نظر گرفت.

برآوردها نشان می‌دهند حدود ۶۶ درصد از بزرگسالان در بریتانیا یا دارای اضافه‌وزن هستند یا با چاقی زندگی می‌کنند. چاقی با خطر بروز بیماری‌های جدی از جمله دیابت نوع دو، بیماری‌های قلبی و مشکلات تنفسی ارتباط مستقیم دارد. همچنین این معضل سالانه بیش از ۱۱ میلیارد پوند هزینه به خدمات سلامت NHS تحمیل کرده و علاوه بر آن، کاهش بهره‌وری نیروی کار و افزایش هزینه‌های رفاهی نیز بار اقتصادی قابل توجهی ایجاد می‌کند.

سازمان خدمات سلامت ملی بریتانیا یا NHS به همه بزرگسالان توصیه می‌کند هر هفته دست‌کم ۱۵۰ دقیقه فعالیت بدنی با شدت متوسط، مانند پیاده‌روی تند، انجام دهند تا خطر ابتلا به بیماری‌های مزمن کاهش یابد و سلامت عمومی بدن حفظ شود.