دانشمندان هشدار میدهند انگل گربهها میتواند نقش مهمی در نابینایی داشته باشد.
نتایج یک پژوهش تازه نشان میدهد که احتمال دارد نزدیک به یکسوم جمعیت جهان به انگلی که منشأ آن گربهها هستند آلوده باشند؛ انگلی که میتواند باعث بروز عفونت در شبکیه چشم شده و در نهایت به آسیب دائمی بینایی یا حتی نابینایی منجر شود.
پژوهشگران تأکید میکنند که با وجود قابل پیشگیری و قابل درمان بودن بیماری توکسوپلاسموز، لازم است سازمان جهانی بهداشت آن را بهطور رسمی در فهرست بیماریهای گرمسیری نادیدهگرفتهشده قرار دهد.
جاستین اسمیت، از نویسندگان این مطالعه که در نشریه علمی PLOS Neglected Tropical Diseases منتشر شده، میگوید توکسوپلاسموز یکی از مهمترین عوامل ایجاد عفونتهای چشمی و از دلایل اصلی کاهش بینایی در سراسر جهان به شمار میرود، اما با وجود این اهمیت، هنوز جایگاه شایستهای در برنامههای سلامت جهانی ندارد.
بیشتر بخوانید: کشف روشهای درمانی جدید سرطان به کمک گربهها
دکتر جاستین اسمیت، چشمپزشک دانشگاه فلایندرز استرالیا، معتقد است که اگر سازمان جهانی بهداشت این بیماری را به رسمیت بشناسد، فرصت مناسبی برای پیشرفت چشمگیر در زمینه پیشگیری و درمان آن فراهم خواهد شد.
راههای انتقال این انگل چیست؟
#افراد ممکن است از طریق مصرف گوشتی که به اندازه کافی پخته نشده، خوردن مواد غذایی یا نوشیدن آب آلوده و همچنین تماس با مدفوع گربه به این انگل مبتلا شوند. خود گربهها نیز معمولاً با خوردن گوشت خام، پرندگان یا جوندگان آلوده به این انگل مبتلا میشوند.
دانشمندان میگویند کاهش شیوع این بیماری نیازمند اجرای همزمان اقداماتی مانند تقویت برنامههای دامپزشکی، افزایش استانداردهای بهداشتی در مزارع، کنترل جمعیت گربههای ولگرد و دفع ایمن پسماندهای حیوانی است.
این بیماری بیشتر در مناطقی مشاهده میشود که مردم دسترسی مناسبی به خدمات درمانی، غذای سالم، آب آشامیدنی پاک و مراقبتهای دوران بارداری ندارند. به گفته دانشمندان، در شدیدترین موارد، این انگل میتواند باعث التهاب شبکیه شود و آسیب جبرانناپذیری به بینایی وارد کند که حتی به نابینایی دائمی ختم میشود.
ژوائو فورتادو، دیگر نویسنده این تحقیق، میگوید بسیاری تصور میکنند ابتلا به توکسوپلاسموز اجتنابناپذیر است، در حالی که مسیرهای انتقال آن بهخوبی شناخته شده و میتوان با اقدامات مناسب از گسترش آن جلوگیری کرد و آن را تحت کنترل درآورد. او توضیح داد که با اجرای راهکارهای ساده بهداشت عمومی مانند ارتقای ایمنی مواد غذایی، تأمین آب سالم، بهبود وضعیت بهداشت و فاضلاب و افزایش دسترسی زنان باردار به مراقبتهای دوران بارداری، میتوان پیامدهای این بیماری را تا حد زیادی کاهش داد.
پژوهشگران هشدار میدهند که در حال حاضر میزان سرمایهگذاری برای تحقیقات و همچنین توجه سیاستگذاران به بیماری توکسوپلاسموز، در مقایسه با برخی بیماریهایی که آثار مشابه یا حتی کمتری دارند، بسیار پایینتر است.
آنها معتقدند اگر سازمان جهانی بهداشت این بیماری را در فهرست بیماریهای گرمسیری نادیدهگرفتهشده قرار دهد، منابع مالی بیشتری برای پژوهش، پیشگیری و درمان آن اختصاص خواهد یافت.
به گفته پژوهشگران، در صورت ادامه وضعیت کنونی و نبود این به رسمیت شناختن رسمی، نباید انتظار پیشرفت قابل توجهی در زمینه پیشگیری و مدیریت بیماری توکسوپلاسموز داشت. پژوهشگران تأکید میکنند که مقابله مؤثر با این بیماری تنها با همکاری و مشارکت حوزههای مختلف علمی و اجرایی امکانپذیر خواهد بود.
به گفته آنها، چنین اقدامی همچنین باعث میشود توکسوپلاسموز در چارچوب برنامه جهانی سلامت واحد قرار گیرد؛ رویکردی که بر همکاری میان بخشهای سلامت انسان، دامپزشکی، کشاورزی و محیطزیست برای کنترل بیماریها تأکید دارد.
دکتر جاستین اسمیت میگوید این بیانیه در واقع فراخوانی برای اقدام جدی در برابر بار سنگین و غیرقابل قبول بیماری توکسوپلاسموز در سراسر جهان است. او در پایان میافزاید که به رسمیت شناخته شدن این بیماری از سوی سازمان جهانی بهداشت به کشورها کمک میکند تا برنامههای پیشگیری از توکسوپلاسموز را در خدمات سلامت مادر و کودک، سامانههای ایمنی مواد غذایی و مراقبتهای اولیه بهداشتی ادغام کنند.
