تصور اینکه کنهها فقط در روزهای گرم تابستان فعال هستند، با یافتههای جدید علمی چندان دقیق نیست. مرکز کنترل و پیشگیری بیماریهای آمریکا (CDC) میگوید بیشترین خطر گزش کنه در بسیاری از مناطق در بهار، تابستان و پاییز است، اما کنههای بالغ ممکن است در روزهای زمستانی که دما بالاتر از نقطه انجماد باشد نیز فعال بمانند.
دادههای جدید CDC اهمیت این موضوع را بیشتر نشان میدهد. این سازمان در آوریل ۲۰۲۶ اعلام کرد مراجعه به اورژانس به دلیل گزش کنه در بسیاری از مناطق آمریکا بالاتر از حد معمول بوده و در بیشتر مناطق، میزان مراجعه در آن مقطع برای این زمان از سال، بالاترین سطح ثبتشده از سال ۲۰۱۷ بوده است.
از نظر فصلی، بررسیهای CDC نشان میدهد اواخر بهار و اوایل تابستان معمولاً یکی از دورههای پرخطر برای گزش است. در مطالعهای که دادههای سالهای ۲۰۱۷ تا ۲۰۱۹ را بررسی کرده، بیشترین مراجعه مرتبط با گزش کنه در فاصله آوریل تا ژوئیه ثبت شد و یک افزایش کوچکتر نیز در اکتبر و نوامبر دیده شد.
اما تحقیقات جدیدتر نشان میدهد نباید پاییز و زمستان را کاملاً بیخطر دانست. یک مطالعه منتشرشده در سال ۲۰۲۶ درباره بیماریهای منتقله از کنه در ایالت ایلینوی آمریکا نشان داد موارد این بیماریها در تمام ماههای سال و در همه شهرستانهای این ایالت گزارش شدهاند. البته شدت خطر به گونه کنه، منطقه جغرافیایی و شرایط آبوهوایی بستگی دارد.
یکی از عوامل مهم، تغییرات آبوهوایی است. پژوهشگران میگویند افزایش دما در برخی مناطق به گسترش جغرافیایی گونههایی از کنه کمک کرده است. بررسی Yale نیز به گسترش کنه ناقل بیماری لایم به سمت مناطق شمالیتر اشاره میکند و افزایش دما را یکی از عوامل مؤثر در این روند میداند.
اهمیت گزش کنه فقط به خود گزش محدود نمیشود؛ برخی گونهها میتوانند باکتریها، ویروسها و انگلهای بیماریزا را منتقل کنند. یک مرور علمی منتشرشده در Nature Reviews Microbiology در سال ۲۰۲۶ نیز کنهها را ناقلان مهم طیف گستردهای از عوامل بیماریزا معرفی کرده و بر تغییرات جمعیتی و جغرافیایی آنها تأکید دارد.
بنابراین، بهترین زمان برای مراقبت از کنه تمام دورههایی است که هوا برای فعالیت آنها مناسب است؛ بهخصوص هنگام حضور در طبیعت، مناطق جنگلی و علفزارها. بررسی بدن و لباس پس از بازگشت از طبیعت اهمیت زیادی دارد و اگر کنهای به پوست چسبیده باشد، خارج کردن سریع آن میتواند خطر انتقال برخی بیماریها را کاهش دهد.
