ایلان ماسک و مدیر ناسا معتقدند موتورهای مبتنی بر پادماده میتوانند راه سفر انسان به ستارهها را باز کنند.
به نقل از اینترستینگ اینجینیرینگ، ایده استفاده از «پادماده» برای پیشرانش فضاپیماها بار دیگر مورد توجه قرار گرفته است؛ موضوعی که از حمایت ایلان ماسک و جرد آیزاکمن، مدیر ناسا، نیز برخوردار شده است. ماسک معتقد است در آینده تریلیونها دلار برای توسعه موتورهای مبتنی بر پادماده هزینه خواهد شد تا انسان بتواند فراتر از منظومه شمسی سفر کند. به گفته او، فناوریهایی که امروز شبیه داستانهای علمیتخیلی به نظر میرسند، میتوانند در آینده به واقعیت تبدیل شوند.
پادماده نسخه معکوس ماده معمولی است. در حالی که جهان اطراف ما از ذراتی مانند پروتون، نوترون و الکترون ساخته شده، پادماده از پادپروتون، پادنوترون و پوزیترون تشکیل میشود. هنگامی که ماده و پادماده با یکدیگر برخورد میکنند، هر دو نابود شده و مقدار عظیمی انرژی آزاد میکنند؛ انرژیای که از نظر تئوری میتواند برای به حرکت درآوردن فضاپیماها مورد استفاده قرار گیرد.
کارشناسان میگویند واکنش ماده و پادماده از نظر بازدهی تقریباً صددرصدی است و به ازای هر واحد جرم، حدود ۱۰ میلیارد برابر بیشتر از سوختهای شیمیایی انرژی تولید میکند. این ویژگی میتواند امکان ساخت فضاپیماهایی را فراهم کند که با سوخت بسیار کمتر، بارهای سنگینتر را حمل کرده و با سرعتهای بسیار بالاتری حرکت کنند. به همین دلیل، بسیاری از پژوهشگران پادماده را یکی از گزینههای بالقوه برای سفرهای میانستارهای در آینده میدانند.
با این حال، بزرگترین مانع در مسیر این فناوری، عملیاتی کردن آن است. دانشمندان تاکنون در مراکزی مانند سرن موفق به تولید پادماده شدهاند و حتی روشهایی برای نگهداری آن در شرایط کنترلشده توسعه دادهاند، اما تولید مقادیر زیاد پادماده و ساخت موتورهایی که بتوانند انرژی حاصل از این واکنش را بهصورت کنترلشده به نیروی رانش تبدیل کنند، همچنان یک چالش بزرگ علمی و مهندسی محسوب میشود.
بیشتر بخوانید: رکورد جدید هواپیمای مافوق صوت ناسا
در همین حال برخی شرکتهای نوپا نیز روی این فناوری کار میکنند. یکی از این شرکتها مدعی شده سامانههای مبتنی بر پوزیترون میتوانند موتورهای فضایی را تا هزار برابر کارآمدتر از موتورهای یونی فعلی کنند. حامیان این فناوری معتقدند اگر ناسا و دیگر نهادهای فضایی سرمایهگذاری گستردهتری روی پیشرانش پادماده انجام دهند، پس از مأموریتهای ماه و مریخ، راه برای سفر به نقاط دورتر منظومه شمسی و حتی ستارههای دیگر هموارتر خواهد شد.
