رقابت آمریکا و چین برای رسیدن به قطب جنوب ماه وارد مرحله جدیتری شده است. رئیس ناسا هشدار داده که مأموریتهای چین میتوانند به مناطقی از قطب جنوب ماه برسند که برای برنامههای آینده آمریکا نیز اهمیت زیادی دارند.
جرد آیزاکمن، مدیر ناسا، اخیراً درباره مأموریت Chang’e 7 چین گفت این فضاپیما دقیقاً منطقهای را هدف گرفته که آمریکا نیز برای مأموریتهای ماه خود به آن علاقهمند است. این مأموریت قرار بود در سال ۲۰۲۶ پرتاب شود، اما چین زمان پرتاب آن را به سال ۲۰۲۷ موکول کرده است.
Chang’e 7 قرار است در نزدیکی دهانه شَکلتون (Shackleton Crater) در قطب جنوب ماه فرود بیاید و به دنبال یخ آب در مناطق همیشه سایهدار بگردد. این مأموریت شامل مدارگرد، فرودگر، ماهنورد و یک ربات جهنده برای بررسی دهانههای تاریک خواهد بود.
اهمیت این منطقه فقط به تحقیقات علمی محدود نمیشود. یخ آب میتواند در آینده برای تولید آب آشامیدنی، اکسیژن و حتی سوخت موشک مورد استفاده قرار گیرد؛ به همین دلیل قطب جنوب ماه به یکی از مهمترین مناطق مورد توجه برنامههای اکتشاف دائمی تبدیل شده است.
ناسا نیز برنامه ساخت یک پایگاه دائمی در نزدیکی قطب جنوب ماه را دنبال میکند. طبق برنامه فعلی، آمریکا میخواهد با مجموعهای از مأموریتهای رباتیک و سرنشیندار، زیرساخت لازم برای حضور طولانیمدت انسان روی ماه را ایجاد کند.
چین نیز قصد دارد تا سال ۲۰۳۰ فضانوردان خود را به ماه بفرستد و در ادامه برای ایجاد یک ایستگاه تحقیقاتی دائمی در ماه با روسیه همکاری کند. بنابراین رقابت دو کشور فقط بر سر یک مأموریت نیست و به برنامه بلندمدت حضور انسان در ماه مربوط میشود.
با این حال، هیچ کشوری نمیتواند صرفاً با رسیدن به یک نقطه از ماه، مالکیت سرزمینی آن را اعلام کند. معاهده فضای ماورای جو ۱۹۶۷ ادعای حاکمیت ملی بر ماه را ممنوع کرده است؛ موضوع اصلی در رقابت کنونی، دسترسی عملی به مناطق مناسب برای فرود، منابع احتمالی و ایجاد زیرساختهای آینده است.
