جنگنده F-16V Viper یکی از مهمترین برنامههای نوسازی هواپیماهای نظامی قدیمی به شمار میرود. این نسخه با تغییرات گسترده در سامانههای الکترونیکی، رادار و کابین خلبان توسعه یافته تا بتواند در محیطهای عملیاتی پیچیدهتر عملکرد بهتری داشته باشد. ایده اصلی این ارتقا، جایگزینکردن بخش مهمی از تجهیزات قدیمی با فناوریهای دیجیتال و پیشرفتهتر است.
مهمترین تغییر F-16V استفاده از رادار AN/APG-83 AESA ساخت شرکت نورثروپ گرومن است. برخلاف رادارهای قدیمی با آنتن مکانیکی، رادار آرایه فازی فعال میتواند پرتوهای راداری را به شکل الکترونیکی هدایت کند. این فناوری سرعت اسکن، توانایی رهگیری اهداف و کیفیت اطلاعات دریافتی را بهبود میدهد و در مأموریتهای هوا به هوا و هوا به زمین کاربرد دارد.
بخش مهم دیگر ارتقا به رایانه مأموریت و سامانههای اویونیک مربوط میشود. رایانه جدید اطلاعات دریافتی از حسگرها، رادار و تجهیزات هواپیما را پردازش میکند و در اختیار خلبان قرار میدهد. نمایشگر مرکزی جدید نیز امکان مشاهده نقشههای رنگی، اطلاعات تاکتیکی و دادههای پروازی را در محیطی خواناتر فراهم میکند. به این ترتیب، خلبان میتواند اطلاعات بیشتری را با سرعت بالاتر بررسی کند.
در کابین F-16V، نمایشگرهای دیجیتال و سامانههای هدفگیری پیشرفتهتر نیز نقش مهمی دارند. اتصال تجهیزات هدفگیری و سامانههای ارتباط داده مانند Link 16 به هواپیما کمک میکند اطلاعات عملیاتی را با سایر واحدهای نظامی به اشتراک بگذارد. این قابلیت در عملیات مشترک و هماهنگی میان جنگندهها اهمیت زیادی دارد.
سامانههای جنگ الکترونیک و هشدار برخورد با زمین نیز از دیگر بخشهای مهم این خانواده ارتقایافته هستند. البته جزئیات تجهیزات دفاعی ممکن است با توجه به سفارش و پیکربندی هر کشور متفاوت باشد. در برخی برنامههای جدیدتر، سامانههایی مانند IVEWS نیز برای تقویت هشدار راداری و اخلال الکترونیکی F-16 در حال توسعه و تولید هستند؛ بنابراین نباید تصور کرد همه نسخههای F-16V دقیقاً تجهیزات یکسانی دارند.
نسخه F-16V همچنین مبنای فناوری جنگندههای تولید جدید Block 70/72 قرار گرفته است. این مدلها علاوه بر رادار و اویونیک پیشرفته، از عمر سازهای طراحیشده تا ۱۲ هزار ساعت پرواز و سامانههای ایمنی جدید بهره میبرند. با این حال، F-16V همچنان در رده جنگندههای نسل چهارم قرار دارد و ارتقای رادار و تجهیزات الکترونیکی، آن را به جنگنده پنهانکار نسل پنجم تبدیل نمیکند. ارزش اصلی این برنامه در افزایش عمر عملیاتی و حفظ توان رزمی یک پلتفرم شناختهشده با هزینه و زیرساختی متفاوت از طراحی یک جنگنده کاملاً جدید است.