یک مطالعه بزرگ روی دهها هزار مرد نشان میدهد مصرف طولانیمدت تادالافیل، ماده مؤثره داروهایی مانند Cialis، ممکن است با افزایش خطر ابتلا به گلوکوم یا آب سیاه چشم ارتباط داشته باشد. پژوهشگران البته تأکید کردهاند که این یافته به معنای اثبات رابطه علت و معلولی نیست و برای تأیید آن به تحقیقات بیشتری نیاز است.
در این پژوهش که دادههای پزشکی ۷۳ هزار و ۸۵۴ مرد ۴۰ ساله و بالاتر را بررسی کرده، ۳۶ هزار و ۹۲۷ نفر تادالافیل دریافت کرده بودند و گروه مشابهی با همین تعداد، هیچ دارویی از خانواده مهارکنندههای PDE5 مصرف نکرده بودند. افراد مورد بررسی به دلیل علائم دستگاه ادراری تحتانی، از جمله مشکلات مرتبط با بزرگشدن خوشخیم پروستات، تحت درمان قرار داشتند.
نتایج نشان داد مردانی که تادالافیل مصرف کرده بودند، طی دوره پیگیری تا پنج سال، حدود ۲۲ درصد بیشتر از گروه مقایسه در معرض ابتلا به گلوکوم قرار داشتند. افزایش خطر در برخی انواع بیماری چشم، از جمله گلوکوم با زاویه باز و فشار خون بالای داخل چشم، بیشتر دیده شد. پژوهشگران همچنین افزایش احتمال شروع درمان اختصاصی گلوکوم را در گروه مصرفکننده تادالافیل گزارش کردند.
گلوکوم یکی از بیماریهای مهم چشم است که میتواند به عصب بینایی آسیب بزند و در صورت تشخیص دیرهنگام، کاهش دائمی بینایی ایجاد کند. یکی از عوامل شناختهشده در این بیماری افزایش فشار داخل چشم است، هرچند گلوکوم همیشه با فشار بالای چشم همراه نیست. به همین دلیل، تشخیص و پیگیری منظم وضعیت عصب بینایی و میدان دید اهمیت زیادی دارد.
تادالافیل از گروه داروهای مهارکننده فسفودیاستراز نوع ۵ یا PDE5 است و علاوه بر درمان اختلال نعوظ، در برخی بیماران برای علائم ادراری ناشی از بزرگشدن خوشخیم پروستات نیز استفاده میشود. تفاوت مهم این کاربرد با مصرف موردی برای اختلال نعوظ این است که در مشکلات ادراری ممکن است دارو برای مدت طولانی و به شکل روزانه مصرف شود؛ موضوعی که انگیزه اصلی پژوهش جدید بوده است.
با این حال، نباید نتیجه مطالعه را به این شکل تفسیر کرد که تادالافیل مستقیماً باعث گلوکوم میشود. این پژوهش از نوع مشاهدهای و مبتنی بر دادههای پزشکی است و عواملی وجود دارند که ممکن است در ارتباط مشاهدهشده نقش داشته باشند. خود پژوهشگران نیز تأکید کردهاند که شواهد قبلی درباره ارتباط داروهای PDE5 با گلوکوم یکدست نبوده است.
این نکته اهمیت بیشتری پیدا میکند زیرا تحقیقات قبلی درباره داروهای این خانواده نتایج متفاوتی ارائه کردهاند. برای مثال، یک مطالعه بزرگ در سال ۲۰۲۶ درباره مهارکنندههای PDE5 حتی ارتباط این داروها با کاهش خطر ابتلا به گلوکوم یا وضعیت مشکوک به گلوکوم را در سالهای نخست پس از مصرف گزارش کرده بود. بنابراین هنوز نمیتوان درباره اثر قطعی این گروه دارویی بر ایجاد گلوکوم نتیجهگیری کرد.
از سوی دیگر، مطالعات آزمایشگاهی و بالینی قدیمیتر نیز درباره تأثیر مهارکنندههای PDE5 بر فشار داخل چشم نتایج متفاوتی داشتهاند. برخی تحقیقات افزایش موقت فشار داخل چشم را مطرح کردهاند، اما شواهد انسانی در این زمینه محدود و گاه متناقض بوده است. همین اختلاف نتایج نشان میدهد که یافته جدید بیشتر باید بهعنوان یک سیگنال برای تحقیقات بیشتر و توجه به سلامت چشم در مصرفکنندگان طولانیمدت تادالافیل در نظر گرفته شود.
پژوهشگران در حال حاضر توصیه نمیکنند افرادی که تادالافیل مصرف میکنند، خودسرانه دارو را قطع کنند. بهویژه افرادی که این دارو را برای مشکلات ادراری یا بیماریهای دیگر دریافت میکنند، باید درباره ادامه یا تغییر درمان با پزشک خود مشورت کنند. در صورت وجود عوامل خطر گلوکوم یا سابقه خانوادگی این بیماری نیز معاینه منظم چشم میتواند اهمیت بیشتری داشته باشد.
در نتیجه، یافته جدید بیش از آنکه به معنای «خطرناک بودن تادالافیل برای چشم» باشد، یک ارتباط آماری قابل توجه را مطرح میکند که باید در مطالعات آینده بررسی شود. در حال حاضر شواهد موجود هنوز برای اثبات اینکه خود تادالافیل عامل ایجاد گلوکوم است کافی نیست، اما نتایج مطالعه میتواند توجه پزشکان را به پایش سلامت چشم در مصرف طولانیمدت این دارو جلب کند.
