مرگ در یک چشمه آب گرم؛ داستان تلخ پسر ۱۱ ساله‌ای که قربانی «آمیب مغزخوار» شد

ایتنا
itna.ir
چهارشنبه 07 مرداد 1405
آمیب مغزخوار
مرگ در یک چشمه آب گرم؛ داستان تلخ پسر ۱۱ ساله‌ای که قربانی «آمیب مغزخوار» شد

مرگ یک پسر یازده‌ساله در کاستاریکا، زنگ خطر جدی درباره شیوع عفونت نادر اما کشنده «آمیب مغزخوار» در آب‌های گرم جهان را به صدا درآورده است. دانشمندان هشدار می‌دهند که تغییرات اقلیمی و افزایش دمای آب، شرایط را برای رشد این میکروارگانیسم مرگبار در مناطقی که پیش‌تر عاری از آن بودند، فراهم کرده است. در این گزارش، جزئیات این تهدید نوظهور، علائم هشداردهنده و مهم‌ترین راهکارهای پیشگیری را مرور می‌کنیم.

سفر تفریحی یک خانواده آمریکایی به کاستاریکا، به فاجعه‌ای تلخ و عبرت‌آمیز انجامید که طی آن، یک پسر یازده‌ساله تنها چند روز پس از شنا در یک چشمه آب گرم طبیعی، بر اثر عفونتی نادر و کشنده موسوم به «مننگوآنسفالیت آمیبی اولیه» جان خود را از دست داد.

به نقل از بی‌بی‌سی، «جردن» اندکی پس از شنا در یکی از چشمه‌های آب گرم واقع در نزدیکی محل اقامتشان، از سردرد و خستگی مفرط شکایت کرد. با این حال، وخامت ناگهانی وضعیت وی پس از بازگشت به ایالات متحده آغاز شد؛ به‌گونه‌ای که علائمی همچون کاهش سطح هوشیاری و تشنج‌های مکرر در او ظاهر گردید و نهایتاً حدود یک هفته پس از آلودگی اولیه، به زندگی این کودک پایان داد. پدر شصت‌وهفت‌ساله او در گفت‌وگو با رسانه‌ها اظهار داشت: «پسرم کاملاً سالم بود. تنها یک بار در آب شنا کرد و دیگر هرگز زنده نبود

عامل بیماری؛ آمیبی کشنده در آب‌های شیرین

عامل ایجادکننده این عفونت خطرناک، آمیبی به نام «نگلریا فاولری» (Naegleria fowleri) است که در محافل علمی با عنوان «آمیب مغزخوار» شناخته می‌شود. این میکروارگانیسم تک‌سلولی عمدتاً در آب‌های شیرین گرم نظیر دریاچه‌ها، چشمه‌های آب‌گرم طبیعی و استخرهای شنا که فاقد فرایند تصفیه استاندارد هستند، زندگی می‌کند.

روش اصلی ورود این انگل به بدن انسان، از طریق بینی و در حین شنا، شیرجه یا حرکات شدید در آب است. آمیب پس از نفوذ به مجاری بینی، از طریق اعصاب بویایی خود را به مغز می‌رساند و با تخریب بافت‌های عصبی، التهاب حاد و کشنده‌ای در مغز ایجاد می‌نماید.

آمار تکان‌دهنده و گسترش به قلمروهای جدید

هرچند ابتلا به این بیماری نادر محسوب می‌شود، اما میزان کشندگی آن به طرز هشداردهنده‌ای بالاست. بر اساس یافته‌های یک مطالعه علمی که در سال ۲۰۲۵ منتشر شده، از سال ۱۹۶۲ تا ۲۰۲۳ میلادی، در مجموع ۴۸۸ مورد عفونت در نقاط مختلف جهان به ثبت رسیده که از این تعداد، نزدیک به ۹۷ درصد موارد به مرگ بیمار منجر شده است.

در همین حال، شیوع اخیر این عفونت در کشور هند و ثبت بیش از دویست مورد ابتلا در طول یک سال، که بزرگترین همه‌گیری شناخته‌شده این بیماری تا به امروز است، نگرانی‌های جدی را در میان متخصصان حوزه بهداشت جهانی برانگیخته است.

نقش تغییرات اقلیمی در گسترش بیماری

دانشمندان حوزه انگل‌شناسی و آب‌شناسی معتقدند که افزایش دمای سطح زمین و به تبع آن، گرم‌ترشدن آب‌های شیرین ناشی از تغییرات اقلیمی، یکی از مهم‌ترین عوامل ظهور و تکثیر این آمیب در مناطقی است که پیش‌تر هرگز محیط مناسبی برای آن محسوب نمی‌شدند.

دکتر «آناستازیوس تسائوسیس»، انگل‌شناس مولکولی از دانشگاه کنت بریتانیا، در این باره هشدار داد که افزایش دما نه‌تنها آمیب را فعال‌تر می‌سازد، بلکه احتمال مواجهه انسان‌ها با این عامل بیماری‌زا را در طی تفریحات آبی به طور چشمگیری افزایش می‌دهد. وی تأکید کرد که در آینده نزدیک، باید شاهد ظهور موارد جدیدی از این عفونت در نقاط مختلف کره زمین باشیم.

گفتنی است که دامنه وقوع این عفونت دیگر محدود به دریاچه‌ها و رودخانه‌های طبیعی نیست و مواردی از ابتلا در اماکن غیرسنتی مانند مراکز ورزش‌های آبی سرپوشیده و زمین‌های بازی آبی نیز به ثبت رسیده است.

چالش بزرگ تشخیص دیرهنگام

یکی از مهم‌ترین دلایل مرگ‌ومیر بالای ناشی از این عفونت، شباهت علائم اولیه آن با بیماری‌های معمولی نظیر مننژیت ویروسی است. بیمار در مراحل نخست، تنها از سردرد، تب و تهوع رنج می‌برد؛ اما این علائم در فاصله کوتاهی به اختلالات شدید عصبی، تغییرات رفتاری و تشنج تبدیل می‌شوند.

در مورد جردن، پزشکان موفق نشدند ماهیت واقعی عفونت را به‌موقع شناسایی کنند و همین امر موجب تورم شدید مغز و آسیب‌های جبران‌ناپذیر عصبی گردید. کارشناسان تأکید دارند که تشخیص زودهنگام، مهم‌ترین عامل در افزایش شانس بقای بیمار است و درمان‌های موجود شامل ترکیبی از داروهای ضدآمیب و روش‌های کنترل فشار مغز می‌باشد.

کودکان؛ آسیب‌پذیرترین گروه در برابر آمیب مغزخوار

تحقیقات نشان می‌دهد که کودکان به دلیل فعالیت‌های مکرر و پرشور در آب‌های گرم، بیشترین گروه در معرض خطر این عفونت محسوب می‌شوند. پروفسور «ایان رایت»، دانشمند آب‌شناسی از دانشگاه وسترن سیدنی، اعلام کرده است که میانگین سنی قربانیان این بیماری معمولاً حدود دوازده سال است که این موضوع به ماهیت فعالیت‌های آبی کودکان مرتبط می‌شود.

با این وجود، متخصصان یادآور می‌شوند که احتمال ابتلا به این بیماری هنوز بسیار ناچیز است؛ هرچند که عواقب آن در صورت وقوع، جبران‌ناپذیر خواهد بود.

راهکارهای ساده اما مؤثر برای پیشگیری

کارشناسان بهداشت توصیه می‌کنند که با رعایت چند اقدام ساده می‌توان تا حد قابل‌توجهی از خطر این عفونت کاست. مهم‌ترین این اقدامات، جلوگیری از ورود آب به مجاری بینی در هنگام شنا یا شیرجه و استفاده از گیره (کلیپس) مخصوص بینی در آب‌های گرم و شیرین است.

مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌های ایالات متحده (CDC) همچنین نسبت به استفاده از آب لوله‌کشی تصفیه‌نشده در دستگاه‌های شست‌وشوی بینی هشدار داده و تأکید کرده‌اند که صرفاً باید از آب استریل، آب مقطر یا آبی که قبلاً به مدت یک دقیقه جوشیده و سپس خنک شده است، برای این منظور استفاده شود.

اگرچه آمیب مغزخوار همچنان در زمره عفونت‌های نادر قرار دارد، اما جامعه علمی بر این باور است که با توجه به روند تغییرات اقلیمی و گرمایش جهانی، نظارت دقیق‌تر بر این بیماری در سال‌های آینده، به‌ویژه با توجه به گسترش شیوع آن در سراسر جهان، به یکی از اولویت‌های پژوهشی و بهداشتی تبدیل خواهد شد.

نظرات کاربرانکپی متنکپی لینک