تویوتا در حال تغییر رویکرد خود برای توسعه خودروهای آینده است و بهجای آنکه برای خودروهای برقی و هیبریدی پلتفرمهای کاملاً جداگانه طراحی کند، به سمت ساختارهای مشترک و انعطافپذیر حرکت میکند. هدف این تغییر، کاهش هزینه توسعه و امکان پاسخ سریعتر به تغییر تقاضای بازار است.
در این رویکرد، یک ساختار پایه میتواند برای مدلهایی با پیشرانههای مختلف مورد استفاده قرار گیرد. این موضوع به تویوتا اجازه میدهد در بازارهایی که تقاضا برای خودروهای هیبریدی همچنان بالاست، تولید این خودروها را ادامه دهد و همزمان برای افزایش سهم خودروهای تمامبرقی آماده باشد.
تویوتا در سالهای اخیر سرمایهگذاری قابل توجهی روی فناوری هیبریدی انجام داده است. نمونه جدید این رویکرد را میتوان در RAV4 مدل ۲۰۲۶ دید؛ خودرویی که در نسل جدید خود تمام نسخههای پیشرانهای را به فناوری هیبریدی یا پلاگینهیبریدی مجهز کرده است. نسخه هیبریدی دیفرانسیل جلو ۲۲۶ اسببخار قدرت دارد و خروجی نسخه چهارچرخ محرک به ۲۳۶ اسببخار میرسد.
در نسخه پلاگینهیبریدی RAV4 نیز تویوتا از نسل جدید سیستم هیبریدی استفاده کرده است. این مجموعه شامل دو موتور برقی، باتری بزرگتر و قطعات نیمهرسانای سیلیکونکاربیدی است و مجموع قدرت آن به ۳۲۰ اسببخار میرسد.
این سیاست تنها به خودروهای خانوادگی محدود نمیشود. تویوتا در محصولات اسپرت آینده نیز ترکیب موتور احتراقی و سیستم هیبریدی را دنبال میکند. برای نمونه، GR GT به موتور V8 چهار لیتری توربوشارژ در کنار یک موتور برقی مجهز شده و طراحی آن بر کاهش وزن، استحکام بالا و پایین آوردن مرکز ثقل تمرکز دارد.
در نهایت، رویکرد جدید تویوتا نشان میدهد این خودروساز قصد ندارد در رقابت بر سر خودروهای برقی، بهطور کامل از فناوری هیبریدی فاصله بگیرد. استفاده از ساختارهای مشترک میتواند به تویوتا اجازه دهد هیبریدی، پلاگینهیبریدی و برقی را متناسب با شرایط هر بازار توسعه دهد و هزینههای تولید و مهندسی را نیز کنترل کند.
