مهندسان نرمافزار میگویند حالا که هوش مصنوعی خودش کدنویسی را برایشان انجام میدهد، کمکم توانایی کد زدن را از دست دادهاند.
در حالی که شرکتها با افتخار از سرمایهگذاری گستردهشان روی اتوماسیون حرف میزنند، واقعیت این است که بسیاری از کارفرماها عملاً این فناوری را به کارکنان خود تحمیل میکنند. این موضوع در میان مهندسان نرمافزار بیش از همه دیده شده و شرکتهایی مثل متا حتی تابلوهای امتیازدهی راه انداختهاند تا نشان دهند کدام کارمندها در لحظه بیشترین میزان توکنهای هوش مصنوعی را مصرف میکنند.
اما به نظر میرسد این استقبال برنامهنویسان از هوش مصنوعی بهای سنگینی داشته باشد. بسیاری از آنها حالا میگویند به جای نوشتن کد، فقط کدهای تولیدشده توسط هوش مصنوعی را بازبینی میکنند؛ کاری تکراری که در عمل بخش مهمی از حفظ و تقویت مهارتهای فنی آنها بوده است.
شکایتهای مشابهی در شبکههای اجتماعی هم به سرعت در حال افزایش است و ۴۰۴ Media با چند توسعهدهنده دیگر گفتگو کرده که این مشکل را تأیید کردهاند. یکی از مهندسان که نخواست نامش فاش شود، به ۴۰۴ گفت مدتی با این مشکل روبهرو شده که حتی فراموش کرده چطور باید یک API در Laravel پیادهسازی کند و این موضوع بهشدت او را ترسانده است. او گفت من برای همین به دانشگاه رفتم، سالهاست مهندس نرمافزار هستم و حالا حس میکنم به روزهای که قبل از آنکه حتی یک خط کد بنویسم، برگشتهام.
همه شرکتها استفاده از هوش مصنوعی را در محیط کار الزامی نمیکنند، اما این ابزارها با این حال وسوسهبرانگیز هستند. یک مهندس نرمافزار دیگر به ۴۰۴ گفته که هرچند او را بهطور مستقیم مجبور به استفاده از LLMها نکرده بودند، اما او و همکارانش بهصورت غیررسمی به Cursor برای کدنویسی دسترسی داشتند و مرتب از آن استفاده میکردند. او قبول داشت که ابزارهای کدنویسی مبتنی بر هوش مصنوعی میتوانند در وقت و انرژی صرفهجویی کنند، اما هشدار داد اگر این ابزارها مهارتهای فکری اصلی لازم برای طراحی پروژههای بزرگتر را تضعیف کنند، در نهایت این مشکل دامنگیر کارفرماها خواهد شد.
همان توسعهدهنده به ۴۰۴ گفته که این فناوری قطعاً او را کمهوشتر میکند. او توضیح داد این وضعیت شبیه زمانی است که تلفنهای همراه آمدند و ما دیگر شمارهها را حفظ نمیکردیم، با این تفاوت که استفاده از هوش مصنوعی اکنون تبدیل به نوعی واگذاری ذهنی فرایند فکر کردن شده است. به گفته او، تواناییاش در تفکر انتقادی و نشستن برای تحلیل و استدلال درباره یک مسئله یا یک طراحی، ضعیفتر شده، چون آن دالایی لامای همهچیزدان فقط یک سؤال با او فاصله دارد و هر لحظه نظرش را ارائه میدهد.
پژوهشهای اخیر نیز از این ایده پشتیبانی میکنند که استفاده از هوش مصنوعی در حال فرسایش مهارتهای تفکر انتقادی ماست. با توجه به اینکه برنامهنویسان باتجربه و دانشجویان دارند به زامبیهای بیفکر تبدیل میشوند، شاید آخرالزمان در نهایت واقعاً به دست هوش مصنوعی رقم بخورد.
