پژوهشی تازه نشان می‌دهد گرگ‌ها نیز مانند سگ‌ها در مواجهه با بوی ترس انسان، رفتار خود را تغییر می‌دهند. این یافته که در مجله علمی Animal Cognition منتشر شده، احتمال می‌دهد حساسیت به نشانه‌های بویاییِ ترس انسان فقط نتیجه اهلی‌شدن سگ‌ها نباشد و ریشه‌های قدیمی‌تری در رابطه میان انسان و سگ‌سانان داشته باشد.
پژوهشگران دانشگاه دامپزشکی وین و مؤسسه پژوهشی کنراد لورنز، رفتار سگ‌ها و گرگ‌هایی را بررسی کردند که از سنین پایین در شرایط مشابه با انسان‌ها خو گرفته و اجتماعی شده بودند. هدف این بود که مشخص شود واکنش به بوی ترس انسان تا چه اندازه به فرایند اهلی‌شدن سگ‌ها وابسته است.
در آزمایش، حیوانات با دو هدف روبه‌رو شدند که نمونه‌های بویایی انسان در آن‌ها قرار داشت. در وضعیت کنترل، هر دو هدف حاوی بوی خنثی بودند؛ اما در وضعیت آزمایشی، یکی از هدف‌ها بوی خنثی و دیگری نمونه عرق فردی را داشت که ترس را تجربه کرده بود. پژوهشگران سپس رفتار سگ‌ها و گرگ‌ها را در دو وضعیت مقایسه کردند.
نتایج نشان داد هیچ‌یک از دو گروه ترجیح مشخصی برای انتخاب بوی ترس یا بوی خنثی نداشتند. با این حال، حضور بوی ترس با تغییراتی در رفتار هر دو گونه همراه بود: حیوانات زمان کمتری را در نزدیکی هدف‌ها سپری کردند، بیشتر به مراقب یا مربی خود نگاه کردند و در مقایسه با وضعیت کنترل، کمتر از انتخاب‌کردن خودداری کردند.
یک تفاوت نیز میان دو گروه مشاهده شد. سگ‌ها در شرایطی که بوی ترس وجود داشت، بیشتر از حالت کنترل تمایل داشتند جلسه آزمایش را زودتر ترک کنند؛ این تفاوت در گرگ‌ها دیده نشد. بنابراین، یافته‌ها به معنای یکسان‌بودن کامل واکنش‌های سگ و گرگ نیست، بلکه نشان می‌دهد هر دو گونه می‌توانند به این نشانه بویایی حساس باشند.
این نتیجه با پژوهش‌های پیشین درباره سگ‌ها نیز هم‌خوانی دارد. مطالعات قبلی نشان داده‌اند که سگ‌ها می‌توانند تفاوت میان بوی افراد تحت استرس و افراد در حالت آرامش را تشخیص دهند و این بو ممکن است بر تصمیم‌گیری آن‌ها اثر بگذارد. با این حال، تشخیص یک نشانه شیمیایی به معنای درک کامل مفهوم ترس، نیت انسان یا پیش‌بینی رفتار او نیست.
پژوهشگران نتیجه می‌گیرند که حساسیت به بوی ترس انسان ممکن است پیش از اهلی‌شدن سگ‌ها وجود داشته باشد. البته آزمایش روی حیواناتی انجام شد که به شکل ویژه با انسان‌ها اجتماعی شده بودند؛ بنابراین نمی‌توان نتیجه را بدون بررسی بیشتر به همه سگ‌های خانگی یا گرگ‌های وحشی تعمیم داد. این مطالعه در عوض، سرنخ تازه‌ای درباره نقش بو در ارتباط میان انسان و سگ‌سانان ارائه می‌کند.
