مگسهای میوه برای پیدا کردن جفت فقط به بو و حرکت متکی نیستند؛ مگس نر هنگام نزدیک شدن به ماده، با لرزاندن بالهایش نوعی «آواز عاشقانه» تولید میکند. پژوهشگران سالهاست این رفتار را بررسی میکنند تا بفهمند مغز چگونه اطلاعات مربوط به حرکت و رفتار جفت احتمالی را به یک الگوی صوتی تبدیل میکند.
این آواز یک صدای ساده و ثابت نیست. مگس نر میتواند با تغییر سرعت و الگوی لرزش بالها، نوع متفاوتی از آواز خواستگاری ایجاد کند و رفتار خود را با فاصله و حرکت مگس ماده هماهنگ کند.
مطالعات گسترده روی رفتار مگسهای میوه نشان دادهاند که آواز خواستگاری بخشی از یک فرایند پیچیده است که شامل دنبال کردن ماده، دریافت سیگنالهای شیمیایی و بصری و در نهایت تولید الگوهای صوتی میشود. پژوهشگران حتی با بررسی بیش از ۱۰۰ هزار آواز تلاش کردهاند رابطه میان رفتار مگس و ساختار این آوازها را مشخص کنند.
جالبتر اینکه تجربه اجتماعی نیز میتواند روی آواز مگسهای نر تأثیر بگذارد. یک مطالعه نشان داد مگسهای نری که در دوران رشد در کنار مگسهای نر دیگر قرار میگیرند، الگوی تولید آواز متفاوتی نسبت به مگسهایی دارند که در محیط اجتماعی متفاوت رشد کردهاند.
پژوهشگران اکنون از این رفتار برای مطالعه نحوه تصمیمگیری و پردازش اطلاعات در مغز استفاده میکنند. سادگی نسبی سیستم عصبی مگس میتواند به دانشمندان کمک کند ارتباط میان فعالیت نورونها و رفتارهای پیچیده مانند انتخاب جفت را با جزئیات بیشتری بررسی کنند.
