حدود دو سال پیش از عرضه Apple Watch توسط اپل، فرصتی داشتم تا ساعت هوشمند Pebble را امتحان کنیم. این محصول، بهویژه میان علاقهمندان سرسخت فناوری، سر و صدای زیادی به پا کرده بود. کمپین Kickstarter آن در سال 2012 توانست 10.3 میلیون دلار سرمایه جذب کند و در آن زمان به پردرآمدترین پروژه تاریخ این پلتفرم تبدیل شود؛ اتفاقی که باعث گردید ساعتهای هوشمند بیش از گذشته وارد بحثهای جریان اصلی فناوری شوند.
با این حال، Pebble بیشتر شبیه محصولی به نظر میرسید که از SkyMall سفارش داده باشید و ظاهرش همان لحظهای که به دستمان رسید، قدیمی به نظر میآمد. Pebble Time که در سال 2015 عرضه شد، نمونهای هوشمندانه و کاربردی بود، اما از نظر ظاهری چندان جذاب محسوب نمیشد.
در آن دوران، بازار ابزارهای پوشیدنی تقریباً به دو بخش تقسیم شده بود. یک طرف ساعتهای هوشمند قرار داشتند؛ محصولاتی که هنوز در ابتدای مسیر بودند و وظیفه اصلیشان انتقال اعلانهای تلفن همراه به مچ دست بود. طرف دیگر هم ردیابهای اختصاصی تناسب اندام بودند که Fitbit در این حوزه سلطه داشت. این شرکت حتی پس از فراخوانی Fitbit Force، نخستین ردیاب مچی خود با نمایشگر OLED، همچنان جایگاه قدرتمندی داشت؛ محصولی که حدود 9,900 گزارش حساسیت پوستی و 250 مورد تاولزدگی درباره آن ثبت شده بود. اپل هم ظاهراً قصد داشت همان روش همیشگی خود را تکرار کند: دیر وارد بازار شود، اما در نهایت قواعد آن را تغییر دهد.
اپل واچ؛ از فناوری تا اکسسوری لوکس
#Apple Watch امروزی بیش از هر چیز روی سلامت و تناسب اندام تمرکز دارد، اما مدل نخست با جدیت زیادی بهعنوان یک اکسسوری لوکس نیز معرفی شد. جانی آیو، مدیر طراحی اپل، از نسخه Apple Watch Edition حمایت میکرد؛ مدلی که همان فناوری اصلی را در بدنههایی از رزگلد 18 عیار قرار میداد و قیمت آن تا 17,000 دلار میرسید. اپل بعدها و در سال 2015 همکاری خود با Hermès را نیز به این مجموعه اضافه کرد.
امروزه همچنان امکان خرید Apple Watch Hermès با قیمتی نزدیک به 2,000 دلار وجود دارد، اما برای استفاده از Apple Watch بهعنوان یک اکسسوری مد، نیازی نیست چنین مبلغی پرداخت شود. طراحی یکپارچه، براق و مربعشکل با گوشههای گرد آن در سال 2015 به اندازه کافی مورد استقبال قرار گرفت که حالا تقریباً در هر محیطی استفاده از چنین ساعتی کاملاً پذیرفته شده است.
