تعداد آسیبپذیریهای امنیتی ثبتشده در سال ۲۰۲۶ از مرز ۱۰۰ هزار مورد عبور کرد و رکورد تازهای در تاریخ ثبت حفرههای امنیتی نرمافزار بهجا گذاشت. بر اساس دادههای شرکت VulnCheck، تا ساعت ۱۶ روز ۱۳ نوامبر، تعداد آسیبپذیریهای ثبتشده با شناسه CVE به ۱۰۰ هزار و ۲۲۲ مورد رسیده بود؛ رقمی که بیش از دو برابر کل آمار سال ۲۰۲۵ است.
کارشناسان معتقدند هوش مصنوعی یکی از عوامل اصلی این افزایش چشمگیر محسوب میشود. ابزارهای هوشمند به پژوهشگران امنیتی کمک میکنند کدها را سریعتر بررسی کنند، نقاط ضعف نرمافزارها را بیابند و گزارش آسیبپذیریهای بیشتری تهیه کنند. شرکتهایی مانند مایکروسافت نیز در ماههای اخیر تعداد زیادی آسیبپذیری را ثبت کردهاند؛ این شرکت تنها در یک روز نوامبر ۱۰۹۴ مورد به آمار سالانه اضافه کرد.
بااینحال، افزایش تعداد باگها به معنای بهرهبرداری از همه آنها توسط هکرها نیست. طبق آمار VulnCheck، حدود ۱.۴ درصد از آسیبپذیریهای ثبتشده در سال جاری، معادل ۱۳۶۳ مورد، در فهرست حفرههای امنیتی مورد سوءاستفاده مهاجمان قرار گرفتهاند. با وجود این درصد نسبتاً کم، تعداد واقعی حفرههای فعال در حملات سایبری همچنان قابل توجه است.
نگرانی بزرگتر، کاهش فاصله زمانی میان افشای یک آسیبپذیری و استفاده مجرمان از آن است. طبق دادههای VulnCheck، میانه زمان بین انتشار شناسه CVE و بهرهبرداری از آن از ۱۲۰ روز در سال ۲۰۲۵ به ۸۰ روز در نیمه نخست ۲۰۲۶ کاهش یافته است. همچنین بررسیهای CrowdStrike نشان میدهد ۸۸ درصد حملاتی که با استفاده از کدهای اثبات مفهوم عمومی انجام شدهاند، طی ۴۸ ساعت پس از انتشار این کدها آغاز شدهاند.
این وضعیت کار شرکتها و توسعهدهندگان را برای محافظت از نرمافزارها دشوارتر میکند. حتی پروژههای متنباز نیز با حجم زیادی از گزارشهای آسیبپذیری تولیدشده یا شناساییشده به کمک هوش مصنوعی روبهرو هستند؛ موضوعی که میتواند ظرفیت تیمهای کوچک توسعه و نگهداری نرمافزار را تحت فشار قرار دهد.
کارشناسان امنیت سایبری در چنین شرایطی توصیه میکنند سازمانها بهجای نصب وصلهها صرفاً بر اساس امتیاز شدت آسیبپذیری، ابتدا حفرههایی را برطرف کنند که در معرض اینترنت قرار دارند، بهطور فعال مورد سوءاستفاده هستند یا امکان اجرای حملات خودکار علیه آنها وجود دارد. به این ترتیب، چالش اصلی صنعت امنیت دیگر فقط پیدا کردن باگها نیست؛ بلکه مدیریت حجم عظیم اطلاعات و تشخیص تهدیدهای واقعاً خطرناک است.