ریش یکی از واضح‌ترین تفاوت‌های ظاهری میان مردان و زنان است، اما دانشمندان هنوز درباره دلیل تکاملی شکل‌گیری آن یک پاسخ قطعی ندارند. برخلاف تصور رایج، تحقیقات نشان می‌دهد ریش لزوماً فقط برای جذاب‌تر شدن مردان به وجود نیامده و ممکن است نقش مهم‌تری در نمایش بلوغ، جایگاه اجتماعی و رقابت میان مردان داشته باشد.
رشد ریش با هورمون‌های آندروژنی مانند تستوسترون و دی‌هیدروتستوسترون ارتباط دارد و معمولاً با آغاز بلوغ ظاهر می‌شود. به همین دلیل، موهای صورت می‌توانند به‌عنوان یکی از نشانه‌های ظاهری بلوغ جنسی و ویژگی‌های مردانه عمل کنند. با این حال، یک مطالعه روی مردان جوان نشان داد که طول ریش ارتباط مشخصی با میزان تستوسترون یا میزان سلطه‌جویی افراد ندارد.
یکی از فرضیه‌های مهم این است که ریش در طول تکامل بیشتر برای رقابت مردان با یکدیگر اهمیت پیدا کرده است. پژوهش‌ها نشان داده‌اند مردان ریش‌دار معمولاً مسن‌تر، قدرتمندتر، دارای جایگاه اجتماعی بالاتر و تهاجمی‌تر به نظر می‌رسند؛ ویژگی‌هایی که می‌توانسته در تعاملات و رقابت‌های اجتماعی اهمیت داشته باشد.
اما آیا ریش واقعاً مردان را جذاب‌تر می‌کند؟ پاسخ چندان ساده نیست. برخی تحقیقات افزایش جذابیت مردان ریش‌دار را نشان داده‌اند، در حالی که برخی مطالعات چنین تفاوتی پیدا نکرده‌اند. حتی در یک پژوهش گسترده مشخص شد که ته‌ریش متوسط در بعضی شرایط از صورت کاملاً اصلاح‌شده یا ریش کامل جذاب‌تر ارزیابی می‌شود.
دانشمندان همچنین احتمال داده‌اند که ریش بتواند در ارتباطات اجتماعی، پیام‌هایی درباره سن، بلوغ، مردانگی و جایگاه فرد منتقل کند. با این حال، این به معنی آن نیست که مردان ریش‌دار الزاماً تستوسترون بیشتر یا توانایی رقابت فیزیکی بالاتری دارند؛ شواهد برای چنین ارتباط مستقیمی محدود است.
بنابراین اگرچه ریش ممکن است در برخی فرهنگ‌ها و شرایط باعث جذاب‌تر دیده‌شدن مردان شود، یکی از توضیح‌های جدی در علم تکامل این است که این ویژگی بیش از آنکه صرفاً یک «زیور برای جذب زنان» باشد، در طول زمان به ابزاری برای نمایش بلوغ، مردانگی و جایگاه اجتماعی تبدیل شده است. با این حال، دانشمندان همچنان درباره نقش دقیق ریش در تکامل انسان بحث می‌کنند.
