یک آزمایش علمی جالب با یک خیارشور معمولی بار دیگر توجه‌ها را به پدیده‌های الکتروشیمیایی جلب کرده است. در این آزمایش، پس از عبور جریان الکتریکی از خیارشور، این ماده غذایی شروع به درخشش کرد و تصویری غیرمعمول به وجود آورد.
دلیل این پدیده به ترکیبات موجود در خیارشور، به‌ویژه آب و نمک، مربوط می‌شود. محلول نمکی می‌تواند نقش یک الکترولیت را ایفا کند؛ یعنی یون‌های موجود در آن امکان جابه‌جایی بار الکتریکی را فراهم می‌کنند و به عبور جریان در مدار کمک می‌کنند.
در چنین آزمایش‌هایی، زمانی که جریان الکتریکی کافی از خیارشور عبور کند، واکنش‌های الکتروشیمیایی درون آن رخ می‌دهد. همین فرآیند می‌تواند باعث ایجاد شرایطی شود که در نتیجه آن، نور قابل مشاهده‌ای از خیارشور ساطع شود؛ پدیده‌ای که نمونه‌ای ساده برای نمایش رفتار جریان برق در یک محیط یونی است.
البته درخشش خیارشور به این معنی نیست که این ماده غذایی می‌تواند مانند یک باتری معمولی برق قابل‌توجهی تولید کند. مقدار انرژی و جریان قابل استفاده در چنین آزمایشی بسیار محدود است و هدف اصلی آن، نمایش یک پدیده علمی و توضیح نقش الکترولیت‌ها در انتقال جریان الکتریکی است.
این آزمایش همچنین نمونه جالبی از ارتباط میان شیمی و برق محسوب می‌شود. محلول‌های حاوی یون، از جمله محلول‌های نمکی، در بسیاری از فرآیندهای الکتروشیمیایی نقش مهمی دارند و اساس عملکرد بسیاری از باتری‌ها و سلول‌های الکتروشیمیایی نیز بر جابه‌جایی یون‌ها و واکنش‌های شیمیایی استوار است.
در نتیجه، اگرچه خیارشور قرار نیست جایگزین باتری شود، اما همین آزمایش ساده نشان می‌دهد که یک ماده غذایی روزمره می‌تواند در شرایط مناسب به بخشی از یک آزمایش الکتروشیمیایی تبدیل شود. درخشش آن نیز بیش از آنکه یک منبع انرژی جدید باشد، نمایشی جذاب از رفتار جریان برق و یون‌ها در یک محیط رسانا است.
