نیروی دریایی آمریکا در حال بررسی ساخت ناوگانی تازه از کشتیهای جنگی مجهز به پیشران هستهای است؛ طرحی که میتواند هزینهها و ابعاد جنگ دریایی مدرن را بهطور اساسی تغییر دهد.
بر اساس گزارشی از دفتر بودجه کنگره آمریکا، ساخت ۱۵ فروند از این ناوهای جنگی کلاس ترامپ حدود ۲۷۵ میلیارد دلار هزینه خواهد داشت.
تنها ساخت نخستین کشتی این کلاس که بهعنوان ناو پیشرو شناخته میشود، نزدیک به ۲۳ میلیارد دلار بودجه نیاز دارد. پس از آغاز تولید کامل، هزینه متوسط هر فروند از کشتیهای این مجموعه در طول دوره خدمت عملیاتی حدود ۱۸ میلیارد دلار برآورد شده است. این گزارش به درخواست سناتور جف مرکلی تهیه شد تا تأثیر این پروژه جدید بر هزینههای نظامی بلندمدت بررسی شود.
در صورت اجرای این برنامه، بودجه سالانه نیروی دریایی آمریکا برای کشتیهای جنگی بیش از دو برابر خواهد شد و میزان هزینه سالانه از ۶.۹ میلیارد دلار به ۱۵.۲ میلیارد دلار افزایش خواهد یافت. برنامهریزان دفاعی قصد دارند بین سالهای ۲۰۲۷ تا ۲۰۵۶، تعداد ۷۲ فروند کشتی جنگی بزرگ خریداری کنند. این رقم شامل ۱۵ ناو جنگی جدید و ۵۷ ناوشکن کلاس Arleigh Burke خواهد بود.
بدنهای عظیم برای یک نسل تازه از کشتیهای جنگی
#کشتی پیشنهادی که با نام BBGN شناخته میشود، طبق گزارشها در حالت بارگیری کامل وزنی بین ۳۵ هزار تا ۴۱ هزار تن خواهد داشت. این ابعاد آن را به بزرگترین شناور رزمی سطحی طراحیشده برای نیروی دریایی آمریکا از زمان جنگ جهانی دوم تبدیل میکند.
برای درک بهتر اندازه این کشتی، باید اشاره کرد که جرم آن بیش از دو برابر ناوشکن کلاس Zumwalt است. همچنین ابعاد آن حدود ۳.۵ برابر بزرگتر از ناوشکن کلاس Arleigh Burke خواهد بود؛ شناوری که در حال حاضر یکی از اصلیترین ناوهای عملیاتی نیروی دریایی آمریکا محسوب میشود.
مهندسان دریایی برای تأمین توان مورد نیاز سامانههای پیشرفته به چنین بدنه بزرگی نیاز دارند. رادارهای مدرن، سلاحهای لیزری و شبکههای پردازشی پیشرفته به حجم بسیار زیادی از انرژی الکتریکی احتیاج دارند. یک بدنه بزرگ فضای لازم را برای نصب رآکتورهای هستهای، تجهیزات سنگین خنککننده و شبکههای انتقال برق با ولتاژ بالا فراهم میکند.
توان حمل تسلیحات سنگین و سامانههای دفاعی پیشرفته
#تمرکز اصلی طراحی این ناو بر توان حمله دوربرد و استفاده از سامانههای دفاعی مبتنی بر انرژی قرار دارد. این کشتی برای عملیات موشکی معمولی به ۱۲۸ سلول پرتاب عمودی Mark 41 مجهز خواهد شد که توان شلیک موشکهای ضد هوایی و تسلیحات حمله زمینی را دارند. علاوه بر این، چهار لوله پرتاب بزرگ نیز برای موشکهای هایپرسونیک Conventional Prompt Strike در نظر گرفته شده است.
در گزارش دفتر بودجه کنگره آمریکا آمده است:
نیروی دریایی اعلام کرده که این کشتی قابلیت حمل موشک کروز دریایی با کلاهک هستهای یا SLCM-N را خواهد داشت.
این مجموعه تسلیحاتی باعث میشود این ناو از نظر قدرت آتش، توان بیشتری نسبت به هر شناور آمریکایی دیگر به جز زیردریاییهای حامل موشک بالستیک کلاس Ohio داشته باشد.
در ادامه گزارش آمده است:
دیگر تجهیزات این کشتی شامل لیزرهای قدرتمند، یک توپ ریلی و مجموعهای از سامانههای دفاعی مانند توپها، موشکهای کوچکتر، تجهیزات فریبدهنده و سامانههای نوری اختلالگر خواهد بود که برای مقابله با سامانههای هوایی بدون سرنشین و ایجاد اختلال در عملکرد آنها طراحی شدهاند.
کاهش هزینههای عملیاتی در بلندمدت
#نوع پیشران انتخابشده برای این کشتی یکی از مهمترین بخشهای طراحی آن محسوب میشود. استفاده از موتور توربین گازی معمولی میتواند هزینه اولیه ساخت را حدود ۱۳ درصد کاهش دهد، اما رآکتور هستهای در طولانیمدت هزینههای بهرهبرداری را به شکل چشمگیری پایین میآورد.
پیشران هستهای این امکان را فراهم میکند که کشتی بدون نیاز به سوختگیری مجدد برای مدت بسیار طولانی فعالیت کند و همزمان برق ثابت مورد نیاز رادارهای آیندهنگر و تسلیحات لیزری را تأمین کند.
فرآیند ساخت این ناو بر پایه یک شبکه صنعتی مشترک انجام خواهد شد. کشتیسازیهای مختلف در سراسر آمریکا بخشهای جداگانه بدنه را تولید میکنند و سپس این قطعات به شرکت کشتیسازی HII نیوپورت نیوز منتقل خواهند شد تا مرحله مونتاژ نهایی در اسکله خشک شماره ۱۲ انجام شود؛ همان مکانی که برای ساخت ناوهای هواپیمابر کلاس Ford مورد استفاده قرار گرفته است.
پنتاگون برای سال ۲۰۲۷ درخواست یک میلیارد دلار بودجه اولیه کرده و قصد دارد سفارش رسمی ساخت نخستین ناو جنگی را در سال ۲۰۲۸ ثبت کند.
