ظاهرا پس از جنگ پرهزینه آمریکا با ایران، پنتاگون به این نتیجه رسیده است که بخشی از مشکلات آمادگی رزمی ارتش را باید در آزمایشگاههای هورمونشناسی جستوجو کند؛ پیت هگست، وزیر جنگ ایالات متحده با اعلام سیاستی تازه دستور داده است از این پس همه نیروهای فعال و ذخیره ارتش از ۳۰ سالگی به بعد، هر سال از نظر سطح تستوسترون غربالگری شوند؛ برنامهای که به گفته او با هدف بازگرداندن توان طبیعی بدن، افزایش طول عمر و تقویت آمادگی برای نبرد اجرا خواهد شد.
اما این تصمیم بیش از آنکه با استقبال جامعه پزشکی روبهرو شود، موجی از تردید و انتقاد را برانگیخته است. متخصصان تأکید میکنند هیچیک از انجمنهای معتبر پزشکی آمریکا از جمله انجمن اورولوژی، غربالگری سالانه همه مردان را توصیه نمیکنند.
در دستورالعملهای پزشکی، آزمایش تستوسترون تنها زمانی پیشنهاد میشود که فرد علائم مشخصی همچون کاهش میل جنسی، خستگی مزمن، ضعف عضلانی یا افت خلقوخو داشته باشد و حتی در این شرایط نیز تشخیص باید با دستکم دو آزمایش جداگانه در ساعات اولیه صبح تأیید شود.
تناقض بزرگتر آنجاست که خود نظام سلامت ارتش آمریکا چند سال پیش نسبت به مصرف بیرویه تستوسترون هشدار داده بود. در گزارشی که در سال ۲۰۱۹ منتشر شد، پژوهشگران اعلام کردند شماری از نظامیان بدون داشتن معیارهای پزشکی لازم تحت درمان جایگزین تستوسترون قرار گرفتهاند؛ اقدامی که میتواند عوارضی نظیر تشدید آپنه خواب، احتباس مایعات، افزایش غلظت خون و کاهش آمادگی برای مأموریتهای نظامی را به دنبال داشته باشد. اکنون همان نهادی که زمانی درباره مصرف غیرضروری این هورمون هشدار میداد، قصد دارد دامنه غربالگری و احتمال تجویز آن را گسترش دهد.
واقعیت این است که «کم بودن تستوسترون» روی یک برگه آزمایش، الزاما به معنای بیماری نیست. پزشکان میگویند سطح این هورمون تحت تأثیر عواملی همچون کمخوابی، استرس، تمرینات سنگین، اضافهوزن و بعضی بیماریها قرار میگیرد و ممکن است بهطور موقت کاهش پیدا کند، به همین دلیل درمان صرفا بر اساس یک عدد میتواند به تشخیصهای اشتباه و مداخلات غیرضروری منجر شود.
درمان جایگزین تستوسترون نیز برخلاف تبلیغاتی که آن را معادل جوانی، قدرت و مردانگی معرفی میکنند، بدون خطر نیست؛ یکی از مهمترین پیامدهای آن توقف تولید طبیعی تستوسترون در بیضههاست، زیرا بدن با دریافت هورمون از بیرون، تولید داخلی آن را کاهش میدهد یا متوقف میکند.
به گفته منتقدان، این روند میتواند تولید اسپرم را بهشدت کاهش دهد و حتی در برخی افراد به ناباروری منجر شود، علاوه بر این، افزایش خطر لخته شدن خون، سکته، تشدید آپنه خواب، احتباس مایعات و بزرگ شدن بافت سینه در مردان از دیگر عوارض شناختهشده این سیاست به ظاهر درمانی است.
نکته قابل توجه دیگر، تفاوت میان شعارهای سیاسی و شواهد علمی است. وزیر جنگِ آمریکا که گویا پسلرزههای جنگ با ایران او را به مرز جنون رسانده در معرفی این طرح، تستوسترون را با مفاهیمی همچون قدرت، جنگاوری و آمادگی رزمی پیوند زده است، در حالی که پژوهشهای بالینی نشان میدهد مزایای درمان با تستوسترون عمدتا محدود به افرادی است که هم دچار کمبود واقعی این هورمون هستند و هم علائم بالینی مشخص دارن؛ تاکنون هیچ مدرک معتبری نشان نداده است که تجویز گسترده تستوسترون به افراد سالم، ارتشی کارآمدتر یا آمادهتر ایجاد میکند.
بسیاری از متخصصان معتقدند اگر هدف ارتقای آمادگی رزمی است، راهکار آن از مسیر خواب کافی، تغذیه مناسب، سلامت روان، تمرینات اصولی و مراقبت پزشکی مبتنی بر شواهد میگذرد، نه از نسخهای که خود جامعه پزشکی نسبت به اجرای گسترده آن هشدار داده است.
منتقدان این سیاست معتقدند اعلام چنین برنامهای در شرایطی که ارتش آمریکا با پرسشهایی درباره عملکرد خود پس از جنگ با ایران روبهرو است، تصادفی نیست. به باور آنها، پنتاگون میکوشد با ترویج درمان جایگزین تستوسترون، تصویری از سربازی پرانرژیتر، عضلانیتر و تهاجمیتر ارائه کند؛ گویی افزایش یک هورمون میتواند خستگی، افت روحیه یا مشکلات آمادگی رزمی ارتش شکست خورده آمریکا را جبران کند.
