رئیس هیات اجرایی انجمن تولیدکنندگان فولاد ایران در توضیح آنچه صنعت فولاد کشور با آن مواجه است گفتگوی مفصلی را با خبرگزاری ایرنا داشته که بخشی از آن را می خوانید:
نادر سلیمانی در این ارتباط گفت: اگرچه در حملات دشمن صنعت فولاد کشور به دو کارخانه بزرگ برخی حوزهها، بهویژه در بخش کورهها، آسیبهایی دیدهاند، اما ادعای توقف کامل تولید یا عدم توانایی در رسیدن به اهداف، صحیح نیست.
وی ادامه داد: در حال حاضر، ایران توانایی تولید حدود ۳۳ میلیون تن فولاد را دارد و زیرساختهای لازم برای تولید بقیه ظرفیت، در صورت رفع مشکلات زیرساختی مانند برق و آب، فراهم است. در بخشهای دیگر صنعت فولاد، مانند تولید تیرآهن و میلگرد، کارخانهها با تمام ظرفیت فعال بوده و هیچ مشکل حادی ندارند.
فرایند بازسازی واحدهای آسیب دیده حداکثر ۹ ماه طول می کشد
# سلیمانی بیان کرد: در حوزههایی که دچار آسیب شدهاند، برآورد کارشناسان حاکی از آن است که حتی در بدبینانهترین حالت، فرآیند بازسازی و بازگشت به مدار تولید، حداکثر ۹ ماه به طول خواهد انجامید. به عنوان مثال، مجتمع فولاد مبارکه، با وجود آسیب در بخشهایی، در سایر حوزهها مانند تولید اسلب (ماده اولیه ورق گرم) و بخشهای نورد، کاملاً فعال است.تنها چالش احتمالی در کوتاهمدت، مربوط به کمبود احتمالی تولید اسلب است که پیشبینی میشود این کمبود در ماه، از ۵۰ هزار تن تجاوز نکند. این در حالی است که عرضه مستمر فولاد مبارکه در بورس کالا، از جمله عرضه ۱۶۷ تا ۱۸۰ هزار تنی در روزهای اخیر، حاکی از ثبات نسبی بازار است.
رئیس هیات اجرایی انجمن تولیدکنندگان فولاد ایران ادامه داد: تنها حوزهای که ممکن است با کمبود مواجه شود، تولید ورق گرم است. اما وزارت صمت مجوز واردات را برای فولاد مبارکه صادر کرده تا در صورت نیاز، این کمبود نیز جبران شود. در مقابل، در حوزههایی مانند ورقهای گالوانیزه و سرد، ایران نه تنها با کمبود مواجه نیست، بلکه ظرفیت تولید بسیار بالایی نیز دارد.
وی خاطرنشان کرد: بخش قابل توجهی از کارخانههای تولید ورق سرد، به دلیل نبود مواد اولیه کافی، با تمام ظرفیت خود فعالیت نمیکردند، در حالی که پتانسیل تولید سالانه حدود چهار میلیون تن را دارند.
سلیمانی در پایان گفت: هرچند ممکن است افراد سودجو از شرایط سوءاستفاده کرده و قیمتها را افزایش دهند، اما وجود ذخایر ۲ میلیون تنی فولاد در انبارهای کشور و عدم ورود تمام سهمیههای وارداتی به چرخه تولید، نشان میدهد که کمبود واقعی وجود ندارد و نظارت بر بازار ضروری است.با اتکا به توانمندیهای داخلی و تجربه موفق بومیسازی قطعات، اطمینان داریم که در حوزه بازسازی کارخانههای آسیبدیده، کمترین مشکل را خواهیم داشت و صنعت فولاد ایران، با عبور از این چالشها، مسیر رشد و توسعه خود را با قدرت ادامه خواهد داد.