اداره هوانوردی فدرال آمریکا (FAA) برای نخستین بار برجهای کنترل ترافیک هوایی دیجیتال را در دو فرودگاه این کشور به بهرهبرداری رساند. این فناوری در فرودگاههای بارتو در ایالت فلوریدا و کنای در ایالت آلاسکا فعال شده و قرار است بهتدریج در فرودگاههای کوچکتر دیگری نیز مورد استفاده قرار بگیرد.
در برجهای کنترل سنتی، مراقبان پرواز از پشت پنجرههای مرتفع، باندها و مسیرهای حرکت هواپیماها را زیر نظر میگیرند؛ اما در نمونه دیجیتال، مجموعهای از دوربینهای پیشرفته و حسگرها تصاویر زنده محیط فرودگاه را به نمایشگرهای مرکز کنترل منتقل میکنند.
این سامانه با استفاده از دوربینهای باکیفیت، تصویری پیوسته و ۳۶۰ درجه از باند پرواز، مسیرهای تاکسی و فضای اطراف فرودگاه ارائه میدهد. قابلیت دید در شرایط نور کم، دوربینهای حرارتی و تشخیص خودکار اهداف نیز از امکاناتی هستند که میتوانند به شناسایی بهتر هواپیماها و خطرات احتمالی کمک کنند.
نکته مهم این است که برجهای دیجیتال قرار نیست جایگزین نیروی انسانی شوند. کنترلکنندگان پرواز همچنان مسئول هدایت هواپیماها و حفظ فاصله ایمن میان آنها هستند؛ با این تفاوت که بهجای مشاهده مستقیم محیط از پنجره، اطلاعات تصویری و دادههای تکمیلی را روی نمایشگرها دریافت میکنند.
FAA اعلام کرده است پنج فرودگاه دیگر نیز بهزودی به این فناوری مجهز میشوند: فرودگاههای وینتر هیون و ونیس در فلوریدا، مونتگمری کانتی در مریلند، جانستون در کارولینای شمالی و دورنگو-لاپلاتا در کلرادو.
یکی از مزیتهای اصلی این فناوری، کاهش هزینه ساخت و نگهداری برجهای فیزیکی در فرودگاههای کوچک و کمتردد است. دوربینها و حسگرها میتوانند روی سازهای مستقل نصب شوند و مرکز کنترل نیز در محلی دیگر قرار بگیرد؛ در نتیجه، فرودگاهها برای دریافت خدمات کنترل ترافیک هوایی الزاماً به ساخت برجهای مرتفع و پرهزینه نیاز نخواهند داشت.
راهاندازی این برجها فقط یک تغییر در تجهیزات فرودگاهی نیست؛ بلکه میتواند دسترسی فرودگاههای کوچک و مناطق دورافتاده به خدمات کنترل ترافیک هوایی را اقتصادیتر کند. با این حال، وابستگی به دوربینها، شبکه انتقال داده و نمایشگرها اهمیت سامانههای پشتیبان و مدیریت اختلالات فنی را افزایش میدهد. FAA پیش از بهرهبرداری، این فناوری را از نظر ایمنی، دقت و عملکرد در شرایط خرابی تجهیزات ارزیابی کرده است.